สายๆ ของวันเดียวกัน ..ทุกคนยังคงอยู่บนเรือ เพราะรอให้พายุพัดผ่านไปก่อน
"ฉันออกไปด้วย" ได้ยินว่าเขาจะออกไปดูลูกเรือ และดูคนที่ช่วยชีวิตขึ้นมาได้ เธอก็เลยอยากจะไปด้วย
"ไม่ได้"
"ถ้างั้นคุณก็รีบกลับมานะคะ"
ก่อนออกจากห้องริมฝีปากหนาโน้มลงไปจูบแก้มของเธอเบาๆ แล้วชายหนุ่มก็ออกไป
สโรชานั่งรออยู่ในห้องได้สักพักใหญ่ๆ ก็นึกอยากออกไปชมบรรยากาศรอบนอกดู เพราะหาโอกาสแบบนี้ไม่ได้อีกแล้ว ถ้าเธอไม่ไปรบกวนการทำงานของพวกเขาก็คงจะไม่เป็นอะไร คิดได้แบบนั้นหญิงสาวก็เปิดประตูแง้มออกมาดูก่อนว่าด้านนอกมีใครอยู่ไหม พอทางสะดวกก็รีบออกมาจากห้อง
หญิงสาวเลือกที่จะเดินไปตามทางที่เธอมาเมื่อวานนี้
"ทำไมลมแรงจัง" ออกมาก็รู้สึกหนาว แต่นานๆ ได้ออกมาที เธอก็เลยยืนมองท้องทะเลจนเพลิน "ว้ายยย กรี๊ดดด!"
ขณะที่เหม่อลอยอยู่พายุพัดมาอย่างแรง คนตัวเล็กกระเด็นไปเกือบจะชนผนัง แต่โชคดีที่มีมือของใครบางคนคว้าร่างเธอไว้ได้ทัน
