หนึ่งเดือนต่อมา... ณ จังหวัดเชียงใหม่
สายลมหนาวระลอกแรกของเดือนพฤศจิกายนพัดมาเยือนหุบเขาทางภาคเหนือ นำพาไอหมอกจางๆ มาโอบล้อมบ้านไม้สักทองทรงล้านนาประยุกต์หลังงาม บรรยากาศยามเช้าอบอวลไปด้วยความอบอุ่นและกลิ่นหอมของดอกกาสะลอง
หน้ากระจกเงาบานใหญ่ เมลดานั่งมองภาพสะท้อนของตัวเองด้วยรอยยิ้ม วันนี้เธออยู่ในชุดเจ้าสาวล้านนาประยุกต์ ผ้าซิ่นตีนจกทอมือสีแดงชาดสลับดิ้นทอง สไบลูกไม้สีงาช้างพาดเฉียงไหล่ ผมยาวสลวยถูกเกล้าเก็บเป็นมวยต่ำประดับด้วยปิ่นทองและดอกเอื้องคำสด
ผู้หญิงธรรมดาที่เคยแบกรับความเจ็บปวด... บัดนี้กลายเป็นเจ้าสาวที่งดงามที่สุดในสายตาของใครหลายคน
"สวยมากเลยลูกแม่..." แม่จันทร์เดินเข้ามาสวมกอดลูกสาวจากด้านหลัง มองภาพในกระจกด้วยแววตาที่เอ่อล้นไปด้วยความปีติ "ฝากชีวิตไว้กับเขานะลูก... อลันเขาพิสูจน์ให้แม่เห็นแล้วว่าเขารักและพร้อมจะดูแลหนูด้วยชีวิตจริงๆ"
"ค่ะแม่..." เมลดาวางมือทับมือของแม่
