19. อดีตมันผ่านไปแล้ว

1670 คำ

ฉันถูกจ้องเขม็งจากทั้งสองคน ตอนนี้ดูเหมือนจะได้เวลาที่ฉันจะโดนสอบสวนอย่างจริงจังแล้วสินะ “เอาล่ะ จากนี้ไปหวังว่าแกจะตอบพวกเราตามความจริงนะปลาย” เอ็ดเวิร์ดพูด “ก็หวังว่าคำตอบของแกจะทำให้สิ่งที่พวกเราคาใจกระจ่างแหละ ทำเอาพวกเราจะเป็นบ้ากันไปหมด ยิ่งกับบางคนล่ะนะ” เจเดนถึงกับกอดอกนั่งไขว่ห้างมองฉัน “ขนาดนั้นเลยเหรอ” ฉันพูดเสียงอ๋อย “ก็เออสิ!!” สองหนุ่มแผดเสียงประสาน “เออ ขอโทษตอนนั้นความคิดฉันยังเด็ก” ฉันถอนหายใจไปพร้อมที่จะพูดความจริง “เพราะไอ้ตินสินะ” “...” ฉันไม่ตอบหรอกแต่ก็ยักคิ้วเป็นเชิงตอบรับกับคำถามพวกเขา “ทำไมต้องหนีล่ะในเมื่อพวกแก ก็รักกันดี” “รักบ้าอะไร ก็แค่เพื่อนสนิทที่...พวกแกก็น่าจะรู้อยู่แล้ว ฉันไม่อยากเล่า” ฉันเบือนหน้าหนีไม่อยากจ้องหน้าพวกเขา “ถ้าแค่เพื่อนสนิทแล้วจะหนีทำไมวะ” เจเดนเอ่ยออกมาหยาบตามสไตล์ของมัน เอาจริงฉันพูดหยาบกับเจเดนคนเดียว พูดเป็นกันเองกับเอ็ด แต่ค

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม