โชคดีนะ

เวลาล้วงเลยจนมาถึงวันสอบวันสุดท้ายและยังเป็นวันที่พี่ๆ ม.6 จบการศึกษา ใจหายเหมือนกันนะ ฉันที่ไม่สนใจอะไรเลยนอกจากเรื่องรอบตัวของตัวเองและการเรียน กลับมีเรื่องให้สนใจเพิ่มขึ้น นั่นคือพี่ยักษ์ ช่วงสองสัปดาห์ที่ผ่านมาเราไม่ได้ติดต่อกันเลย ไม่เจอหน้า ไม่โทรหรือไลน์หา แต่ก็ไม่แปลกหรอกเพราะเราสองคนไม่ได้เป็นแฟนกันจริงๆนี่นา ทำไมรู้สึกโหวงๆในหัวใจเหมือนกันนะ ฉันคิดถึงเขา แต่ในฐานะไหนกันล่ะ ฉันมีสิทธิ์นั้นด้วยหรอ บางทีฉันอาจจะเป็นแค่ความสนุกแค่ชั่วครู่ชั่วคราวในชีวิตเขาก็ได้ ตอนนี้เป็นเวลา 16.00 น. สอบวิชาสุดท้ายเสร็จแล้ว วันนี้อาจจะเป็นวันสุดท้ายที่ได้เจอกับพี่ยักษ์ ฉันตั้งใจทักไลน์ไปหาเขา แต่ไม่มีการตอบกลับมาใดๆทั้งสิ้น หนูหมดประโยชน์แช้วหรอ เป็นคำถามที่วนอยู่ในหัวของฉันซ้ำๆ จะจากกันแบบนี้จริงๆหรอ แต่เราไม่ได้เป็นอะไรกันนิ พอคิดแล้วก็พาลจะทำให้น้ำตาไหล นี่เราเป็นบ้าอะไรเนี่ย ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ฉันคิดว่าเราสองคนสนิทกันมากขึ้นแล้วสะอีก ตอนที่พี่เขาไปส่งฉันที่บ้านเขาก็ได้รู้จักกับย่าของฉันด้วยนะ ฉันแนะนำเขากับคุณย่าในฐานะรุ่นพี่ที่โรงเรียนที่ช่วยซ้อมบาสให้ ไม่ใช่สถานะแฟน(หลอกๆ)หรอกนะ คุณย่าฉันก็เชื่อตามที่บอกแหละ ท่านเอ็นดูพี่ยักษ์มากเหมือนกัน ท่านบอกพี่ยักษ์น่ารัก ก็น่ารักจริงๆนั่นแหละ ดีนะที่ไม่ได้บอกว่าเป็นแฟนกันมันคงเกินเรื่องไปหน่อย ดูสภาพฉันสิจะเป็นแบบนั้นได้ยังไง 55555 น่าน้อยใจจัง น่าจะบอกลากันสักหน่อย เห้ออ แต่ช่างมันเถอะในเมื่อมันเป็นแบบนี้ไปแล้ว ฉันก็ไม่มีทางเลือกนอกจากจะปล่อยให้มันเป็นไป ชมรมบาสเกตบอลก็งดกิจกรรมไป เนื่องจากเป็นช่วงเวลาของการสอบเราเลยไม่ได้เจอกันเลย ตอนนี้เป็นเวลา 16.30 น. ฉันนัดกับเพื่อนสนิททั้งสองคนว่าจะไปกินหมูกระทะฉลองสอบเสร็จกันตรงร้านใกล้ๆโรงเรียนโดยขอนุญาตคุณย่าเรียบร้อยแล้ว ว่าจะกลับบ้านดึก ให้ท่านนอนพักก่อนก่อนได้เลยไม่ต้องรอเพราะเช้าท่านต้องตื่นมาทำอาหารเพื่อขายอีก ไม่นานเราทั้งสามคนก็มาถึงร้านและเริ่มลงมือสั่งอาหารและเริ่มทานพร้อมกับพูดคุยกันอย่างสนุกสนานแต่ก็จะมีบางอารมณ์นึกถึงเรื่องของพี่ยักษ์ขึ้นมา “ ยัยใบ แกเป็นอะไรหงอยๆ ” ลูกหยีถามขึ้นเมื่อเห็นอาการของฉัน “ จะอะไรซะอีก คงไม่พ้นเรื่องของพี่ยักษ์สิ ” ลูกพีชเสริมขึ้น “ เขาไม่คิดจะลาฉันเลยหรอวะ หมดประโยชน์ก็หายไปเลย งี้มันได้หรอ ” ฉันตอบกลับไปอย่างน้อยใจพลางคีบหมูสามชั้นเข้าปาก “ แต่แกไม่ได้เป็นแฟนกับเขาจริงๆนิ ” แปล๊บ เจ็บจี๊ดเลย “ … ” “ เอาหน่าพี่เขาคงไม่ว่าง อาจจะยุ่งๆกับการสอบแหละ ยัยพีชแกก็อย่าไปซ้ำเติมเพื่อนสิ ” “ ลูกหยีแกนี่มันนางฟ้าของฉันจริงๆเลย ” พูดจบฉันก็เอื้อมมือไปกอดคอเพื่อนรักอย่างลูกหยี ที่บอกว่านางฟ้าคือนางฟ้าจริงๆนะ ลูกหยีจัดว่าเป็นสาวสวยคนหนึ่งของโรงเรียนเราเลยล่ะ ใบหน้ากลมจิ้มลิ้ม ขาว หมวย ตัวเล็กน่ารัก เรียนเก่ง แถมบ้านยังรวยอีกต่างหาก ลูกคุณหนูเลยล่ะ แต่ไม่หยิ่งแถมนิสัยดีอีกต่างหาก ภายนอกดูเป็นสาวอ่อนหวานแต่จริงๆก็แสบเอาเรื่องเหมือนกัน ไม่งั้นเราจะคบกันเป็นเพื่อนได้หรอ อิอิ “ เขาจะไม่ว่างจริงๆหรอ เขาติดโควต้าคณะวิศวกรรมไฟฟ้า มหาวิทยาลัย M ตั้งแต่ก่อนสอบอีกนะ ไลน์มาบอกก็ยังดี แต่ช่างเขาเถอะ กินกันต่อดีกว่า “ ว่าแล้วพวกเราก็กินกันต่อต่างพูดคุยเล่นเรื่องต่างๆกันจนอิ่ม “ ปะ เรากลับกันเถอะ พวกแกจะกลับกันยังไงให้พี่ฉันไปส่งไหม ” หงึก หงึก ฉันกับลูกพีชสั่นหัวพยักหน้าตอบรับ รอไม่นานรถยนต์คันหรูของพี่ชายลูกหยีชื่อพี่ ยิม เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาแบบหนุ่มตี๋ ขาว สูง เรียนดี กีฬาเด่น บ้านรวย พี่ปีนี้พี่เขาก็จบม.6 เช่นเดียวกัน พี่ยิมขับมาจอดหน้าพวกเรา พร้อมกับลดกระจกรถลงแล้วกวักมือเรียก พวกเราสามคนพากันขึ้นรถโดยลูกหยีนั่งข้างคนขับ ส่วนฉันกับลูกพีชนั่งเบาะหลัง “ ได้ข่าวว่าพี่ยิมติดมหาวิทยาลัย M แล้วใช่ไหมคะ ยินดีด้วยนะคะพี่ยิม ^^ ” ฉันแสดงความยินดีกับพี่ยิมที่เขาสอบติดมหาลัยฯรอบโควต้า คณะบริหารธุรกิจ “ ยินดีด้วยนะค้าา ” ลูกพีชเสริม “ ขอบคุณมากครับ ” พี่ยิมตอบกลับมาพร้อมรอยยิ้มเอ็นดูเพื่อนน้องสาวทั้งสอง ไม่นานรถก็จอดเทียบรั้วบ้านของฉัน “ ไฟยังเปิดอยู่เลยสงสัยคุณย่าจะรอแกอยู่ ” “ อื้อ น่าจะเป็นงั้น ไว้เจอกันนะ ขอบคุณพี่ยิมนะคะที่มาส่ง ^^ ” “ เจอกันแก บาย ” ฉันบอกลาเพื่อนๆและขอบคุณพี่ยิม ปึก ฉันปิดประตูรถแล้วเปิดรั้วเดินเข้าบ้าน พบคุณย่าที่นั่งดูทีวีพร้อมกับเตรียมวัตถุดิบเพื่อใช้ในการทำอาหารขายพรุ่งนี้ ที่โซฟากลางบ้าน ฉันไม่รอช้าเดินเข้าไปกอดและหอมแก้มของท่าน “ สวัสดีค่ะคุณย่า หนูกลับมาแล้ว ยังไม่นอนอีกหรอคะ “ ฉันกล่าวกับท่านพร้อมกับท่าทางออดอ้อน “ ย่ารอเราอยู่น่ะ เตรียมของไปพลางๆด้วยแหละ ” “ โถ่ คุณย่าขา พรุ่งนี้หนูปิดเทอมแล้วเดี๋ยวหนูตื่นมาช่วยเองค่ะ ไปค่ะไปนอนกันได้แล้ว ” “ จ้าๆ แต่พรุ่งนี้หนูไม่ต้องตื่นมาช่วยย่าหรอก สอบมาเหนื่อยๆนอนพัก ตื่นสายสักวันเถอะลูก ” “ หนูไม่เหนื่อยเลยค่ะ แต่ขอบคุณนะคะ รักย่าที่สุดเลย ” “ หึหึ เจ้าหลานไม่รู้จักโต ไปๆ ไปอาบน้ำนอนเถอะลูก ” “ รับทราบครับเชฟใหญ่ ^^ ” พูดจบฉันก็หอมแก้มท่านฟอดใหญ่แล้วเดินขึ้นมาบนห้อง ก่อนไปอาบน้ำฉันตัดสินใจ ส่งไลน์ไปหาพี่ยักษ์อีกครั้ง มต : ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างนะคะ ขอให้พี่โชคดีค่ะ ส่งเสร็จฉันก็คว่ำหน้าจอโทรศัพท์ไว้บนเตียงแล้วเดินไปอาบน้ำ เมื่ออาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ฉันเดินกลับมาที่เตียงพร้อมที่จะนอน ได้มีข้อความหนึ่งตอบกลับมาหาฉัน Y : โชคดีครับ