ปัง!
ฉันตกใจกับเสียงเมื่อกี้ได้แต่ยืนนิ่ง 'เสียงปืน' ฉันรีบวิ่งขึ้นไปบนบ้านชั้นสองทันทีฉันรีบวิ่งไปที่ห้องนอนของพ่อกับแม่ ฉันวิ่งไปหยุดยืนที่หน้าประตูห้องนอนพวกท่านด้วยร่างกายที่สั่นเทาไม่ใช่เพราะความหนาวแต่เพราะความกลัว
ฉันเอื้อมมือไปจับที่ลูกบิดประตูห้องของพ่อและแม่อย่างช้าๆก่อนจะค่อยๆเปิดมันเข้าไป
"พ่อคะ คุณพ่อคะ...คุ...คุณพ่อ !"
ฉันเดินเข้าไปในความมืดพร้อมกับมองไปที่พ่อ
" ม่ายยยยยยยยย กรี๊ดดดดดดดดดดด"
สิ่งที่ฉันเห็นคือพ่อที่กำลังนอนจมกองเลือดโดยมือข้างขวาของพ่อถือกระบอกปืนอยู่
"คุณพ่อคะ คุณพ่อได้ยินเสียงแพรวไหมคะ พ่อคะไม่เอาแบบนี้นะ"ฉันเอื้อมมือสั่นเทาไปเข้าหาพ่อ
"พ่อตื่นสิ พ่อคะไม่ ไม่จริงพ่อตื่นมาคุยกับแพรวก่อน"ฉันร้องไห้กอดพ่อพร้อมกับเขย่าเบาๆก่อนที่มือของฉันจะไปสัมผัสกับสิ่งหนึ่ง นั่นคือเลือดของพ่อที่ไหลออกมาจากขมับ
"ไม่ ไม่พ่อพ่อขา"ฉันตะโกนพร้อมกับเอามือเช็ดไปตามชุดสีขาวท
