มิ้นท์
ตั้งแต่ที่เกิดเรื่องราวนั้นเกิดขึ้นระหว่างฉันกับมิกกี้ฉันก็ไม่รับสายเจคอบ ไม่ตอบข้อความนี้ก็ผ่านมาอาทิตย์นึงแล้ว ฉันไม่กล้าไปมองหน้าเจคอบ เพราะว่าตอนนี้ฉันไม่เหมือนเดิมเหมือนที่เคยสัญญาไว้แล้ว เจคอบมาหาฉันที่บ้านฉันก็เอาแต่หลบหน้าไม่ไปเจอ
"มิ้นท์นี้เจคนะ มิ้นท์ออกมาเจอเจคหน่อย เจคเป็นห่วง"เสียงของเจคอบร้องเรียกหาฉันทุกวัน
"ขอร้องนะมิ้นท์ ผมขอโทษ"เสียงของเจคอบสั่น จนทำให้น้ำตาของฉันไม่อาจกักเก็บไว้ได้อีกฉันเลยเลือกที่จะตอบเจคคอบออกไป และพยายามฝืนใจทำเสียงให้ปกติที่สุดเพื่อไม่อยากให้ผู้ชายที่อยู่ข้างนอกสงสัยและเป็นห่วงเกินไป
"เจคคะ"
"คะ ครับ"
"เจคฟังมิ้นท์นะค่ะ"
"มิ้นท์ เปิดประตูให้ผมหน่อย?"
"อย่าเลย ตอนนี้มิ้นท์ยังไม่อยากเจอเจคอบคะ"
"ผมเป็นห่วง"
"ฉันไม่เป็นไรค่ะ จริงๆนะ"
"แล้วทำไมมิ้นท์หลบหน้าผม มิ้นท์เกลียดผมหรอ?"
ฉันส่ายหน้ากับตัวเองก่อนที่จะตอบออกไปให้คนข้างนอกรู้
"ไ
