แพรวพราว
หลังจากที่ฉันกลับมาจากคอนโดของเจคอบ ฉันก็ถูกพ่อเรียกลงไปหาที่ที่ห้องรับแขก เมื่อคืนฉันกับพ่อทะเลาะกันเรื่องที่พ่อจับได้ว่าฉันมีแฟนอยู่ที่อเมริกาฉันก็งอนเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว ฉันก็แค่ไปเที่ยวแก้เบื่อแค่นั้น ฉันคิดว่าพ่อก็คงจะว่าฉันที่ฉันไปค้างที่คอนโดของเจคอบแน่นอน.....
"วันนี้ลูกไปงานแฟชั่นโชว์กับเจคอบนะ"
"แพรวไม่ไปค่ะแพรวจะอยู่บ้าน"
"พ่อสั่งให้เราไปเราก็ไปให้พ่อหน่อยเถอะ"พ่อของฉันพูดด้วยนั้นเสียงอ่อน
"แพรวไม่อยากไปค่ะ"
"พ่อขอร้อง "พ่อของฉันถึงกับขอร้องฉัน ฉันมองหน้าพ่อก่อนจะเข้าใจ พ่อถึงขั้นขอร้องฉันขนาดนี้แล้ว
"โอเคค่ะเดี๋ยวแพรวจะไปงานให้ แค่นี้ใช่ไหมคะแพรวขอตัวนะคะ"
ก่อนฉันเดินออกไปฉันหันมาหาพ่อ..
"หนูก็ไม่ได้มีทางเลือกอะไรมากจริงไหมคะ"
ฉันขึ้นไปข้างบนห้องก่อนจะทิ้งตัวนอนบนเตียงนอนใหญ่สีชมพูของฉัน ฉันเริ่มสับสนกับตัวเองแล้วฉันไม่เข้าใจหัวใจตัวเองแล้วในตอนนี้ฉันคิดอะ
