เช้าวันต่อมา…
คนดีเดินมาหยุดตรงหน้าผมหลังจากที่เธอเดินลงไปส่งลูกให้ที่ร้องอยากจะเล่นกับสิบล้าน แมวที่ผมสั่งซื้อมาให้คนดี แต่ว่าเธอไม่มีโอกาสได้เลี้ยงเพราะหนีผมไปก่อน
“พี่นาฟ” คนดีเรียกขณะที่เธอเริ่มทำแผลให้ผม แผลใกล้หายแล้วครับ เพราะได้ยาดีจากอาวอร์ม บวกกับความด้านของผิวหนังของผม
“ว่าไงครับ” ผมเงยหน้าสบตากับเธอพร้อมรอยยิ้ม
ก็ใครจะไม่ยิ้มครับ เมื่อคืนมันเป็นอะไรที่ดีมาก ๆ และมันไม่ใช่การขืนใจด้วย แค่การวางแผนเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ได้ผลตอบแทนที่โคตรคุ้มค่า
“หนูยังไม่ได้กินยาคุม พี่ไปซื้อให้หน่อยสิ” สีหน้าเธอกังวล ในขณะที่ผมเฉย ๆ และไม่คิดจะซื้อด้วย
“ซื้อทำไม”
“เอ้า พี่นาฟ” คนดีชักสีหน้าไม่พอใจใส่ผม
“ไม่ต้องซื้อหรอก คนที่สองต้องมาแล้ว ห่างกันมากไม่ดี” ผมพูดพลางคว้ามือบางมาสูดดม
“ถามความสมัครใจบ้างมั้ย” เธอหน้างอใส่ผมอีกแล้ว
แค่ขอลูกเอง ไม่ได้ขออะไรที่มันใหญ่โตสักหน่อย
เออ ถ้าผมขอมีเมียน
