ผู้จัดการส่วนตัวสาวกับดาราหนุ่มในสังกัด นอนกกกอดให้ความอบอุ่นแก่ร่างเปลือยเปล่าของกันและกันภายใต้ผ้าห่มผืนหนา
มือใหญ่ลูบไล้ผิวบอบบางนวลเนียนนุ่มมือของเธอที่นอนซุกซบอยู่กับอกกว้างไม่หยุด เธอที่ยังช็อกกับเรื่องที่ปล่อยให้มันเกิดขึ้น จึงทำได้แค่นอนนิ่งๆ ฟังเสียงหัวใจของเขาที่เต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอโดยไม่มีคำพูดใดเล็ดลอดออกจากปากของคนทั้งคู่
“ที่รัก พี่ขอโทษ อย่าโกรธพี่เลยนะครับ”
“ช่างเถอะค่ะ เราต่างก็เมา และไม่อยากยอมแพ้กันทั้งคู่ แต่ฉันไม่คิดเลย ว่าเรื่องมันจะเลยเถิดไปถึงขั้นนั้นได้”
“ที่รักแทนตัวเองว่าลิน เรียกพี่ว่าพี่ธีร์เหมือนเมื่อกี้สิครับ”
ไม่มีเสียงตอบรับจากคนดื้อเงียบ
“เกมนี้พี่แพ้แล้ว พี่ควบคุมตัวเองไม่ได้ ที่รักเอานาฬิกาของพี่ไปได้เลยนะครับ”
“หึ ค่าตัวของฉัน มันแพงดีนะคะ คุณคงไม่เคยนอนกับใครที่ค่าตัวแพงหูฉี่ หลักสิบล้านอย่างฉันมาก่อนสินะ”
ความน้อยใจ เพราะเขาคงเห็นเธอเป็นแค่ผ
