สองร่างเปลือยเปล่านอนกอดกันแน่นภายใต้ผ้าห่มผืนใหญ่ คนตัวบางขยับกายเข้าหาอกแกร่งอีกนิดราวกับต้องการไออุ่น มือใหญ่ร้อนผ่าวโอบกระชับกายบางอย่างหวงแหนสุดใจ แล้วจูบหน้าผากโหนกนูนอย่างแสนรัก
ไฟกลางห้องถูกปิดลงเหลือเพียงโคมไฟแสงเหลืองนวลข้างเตียง หลังจากที่เขารังแกเธอในห้องน้ำเสร็จ ก็พาเธอมานอนพักเพียงไม่นาน ก็จับเธอกินอย่างหิวโหยอีกรอบ ซึ่งบทรักครั้งสุดท้ายเพิ่งจบลงไปไม่นานนี้เอง
“คุณทำที่นอนแป้งเลอะหมดแล้ว แม่บ้านต้องสงสัยแน่ๆ ว่ามันเป็นคราบอะไร”
“ให้ผมเอาไปซักให้ไหมครับ”
“ไม่ต้องลำบากขนาดนั้นหรอกค่ะ แค่อย่าปีนขึ้นมาหาแป้ง แล้วจับแป้งกินแบบนี้อีกก็พอ”
“หึหึ ยากจัง ไม่รับปากแล้วกันครับ”
เขาจูบหน้าผากเธอแรงๆ อีกครั้ง จะให้เขาทำอะไรให้เธอ เขายอมทำได้หมด แต่จะห้ามไม่ให้เขาหาทางมานอนกอดเธอแบบนี้ เขาทำไม่ได้จริงๆ คงขาดใจตายเข้าสักวัน
“กวิน ทำไมหน้ามึนแบบนี้คะ แป้งยังไม่ได้ชำระความเลยนะ ที่คุณป
