ปุณณดากระชับเสื้อคลุมตัวใหญ่ ใส่แมสก์ปิดบังใบหน้า มัดผมรวบสูงแล้วเก็บไว้ในหมวกแก๊ปที่ปีกหมวกกดต่ำแทบปิดบังสายตา แถมด้วยแว่นตากันแดดสีดำสนิท เธอไม่ลืมหยิบถุงยาของเขาติดมือแล้วลงจากรถ รีบตรงดิ่งเข้าคอนโดมิเนียมราคาแพงที่มีมาตรการรักษาความปลอดภัยเป็นอย่างดี
เธอใช้คีย์การ์ดที่เขาเคยให้ไว้เปิดประตูห้อง มองโถงทางเดินซ้ายขวาว่าปลอดคนแล้วก็รีบเข้าไปในห้องของเขาทันที
ประตูห้องนอนที่ไม่ได้ล็อกถูกเปิดเข้ามา ตามด้วยผู้หญิงตัวบางที่พรางตัวอย่างไรให้เป็นจุดเด่นจนเขาแทบหลุดขำพรืด แต่ก็ต้องกลั้นเอาไว้เพราะเดี๋ยวเธอจะจับได้ว่าเขาป่วยการเมือง
เธอตรงดิ่งเข้ามาหาเขาที่นอนซมอยู่บนเตียง ถอดเสื้อคลุมตัวยาวพร้อมหมวก แมสก์และแว่นตาสีดำสนิทวางเอาไว้ที่โต๊ะข้างเตียง
“แป้งมาแล้วค่ะ คุณเป็นอย่างไรบ้างคะ”
มือเล็กวางนาบกับหน้าผาก สัมผัสได้ว่าอุณหภูมิของเขาสูงกว่าปกติ แต่ก็เพียงเล็กน้อยเท่านั้น จึงไล่แตะหลังมือที่คอ
