“เหรอจ๊ะ ดีจริง เดี๋ยวเราเจอกันในงานนะลูก”
กวินเปิดตารางคิวงานของตัวเองในโทรศัพท์มือถือเพื่อเช็กให้แน่ใจ ว่าวันนั้นเขาจะว่างไปกับแม่ได้หรือเปล่า เหตุเพราะคนตัวบางตรงหน้าดันไปงานนี้ด้วยนี่สิ
“ผมไม่มีงานตอนเย็นครับ ผมไปเป็นเพื่อนแม่แล้วกัน เดี๋ยวจะหาว่าลูกไม่สนใจ”
“ย่ะ ขอบใจมากนะ ที่ยังนึกถึงแม่”
ปรานีมองหนุ่มสาวที่แอบส่งยิ้มให้กันแล้วก็ต้องอมยิ้มดีใจ ฝันที่เธอจะได้อุ้มหลานใกล้เข้ามาเต็มทีแล้ว แถมยังได้ลูกสะใภ้ถูกใจอีกต่างหาก
แต่ในขณะที่ทุกคนบนโต๊ะอมยิ้มมีความสุข มีเพียงนางเอกละครสุดสวยเพียงคนเดียวที่ตวัดสายตามองไปยังคู่รักด้วยใบหน้าบึ้งตึง เธอรู้สึกริษยาปุณณดาที่ได้หัวใจของกวินไป แถมท่าทางแม่สามีจะปลื้มปริ่ม ทั้งที่อายุห่างกันเสียขนาดนั้น
ไม่ได้การแล้ว เธอต้องรีบทำอะไรสักอย่าง จะยอมปล่อยให้พระเอกคู่จิ้นที่ควรจะเป็นคู่จริงของเธอหลุดลอยไปไม่ได้
ในเมื่อเธอไม่สามารถจะดึงหัวใจเขามาได้ง่
