ตอนที่ 68 ผมอดใจไม่ไหว
ก๊อกๆ เสียงเคาะกระจกรถยนต์เบาๆ เรียกให้ชายหนุ่มที่เอนเบาะนอนพักสายตาสะดุ้งตื่น เขารีบปลดล็อกประตูให้กับผู้หญิงที่เขารอยคอยมานานร่วมชั่วโมง
เมื่อเธอเข้ามาในรถได้ก็ตรงเข้าสวมกอดผู้ชายที่มีสีหน้าอิดโรยจนเห็นได้ชัด
“เหนื่อยมากไหมคะ”
เขากอดเธอตอบแน่นๆ จมูกโด่งกดจูบลงที่บ่าบอบบางสูดเอากลิ่นกายหอมกรุ่นเฉพาะตัวที่เขาหลงใหล แล้วจูบที่ขมับของเธอแรงๆ อีกหนึ่งครั้ง
“เหนื่อยมากครับ แต่คิดถึงแป้งมากกว่า”
“ขี้อ้อนจัง วันหลังถ้าคุณเหนื่อย ไม่ต้องฝืนขับรถมาหาแป้งนะ มันอันตราย คุณควรจะพักผ่อนเยอะๆ เพราะตอนนี้คุณมีงานจนดึกดื่นทุกวันเลย”
เขาผละออกจากอ้อมกอดนุ่มนิ่มอบอุ่นมามองหน้าเธอด้วยสายตารักใคร่ไม่มีปิดบัง มือใหญ่เกี่ยวปอยผมที่ตกลงมาทัดหูให้ แล้วสอดมือเข้าที่แนวสันกรามโค้งมน ส่งนิ้วลูบไล้ใบหน้านวลเนียนของเธอด้วยความคิดถึงจับใจ
“แต่ผมคิดถึงแป้งนี่”
“คิดถึงก็โทรมาหากันได้นี่คะ
