“แฟนจริงหรือเปล่าก็ไม่รู้”
ทิมที่ทำสีรถอยู่เห็นร่างบางมาตั้งแต่หน้าทางเข้า แต่ทำเป็นไม่สนใจ จนกระทั่งจีนเดินไปทักเลยโพล่งขึ้นมาด้วยความหมั่นไส้ ซึ่งมาเฟียก็ไม่ได้สนใจหัวหน้าช่างคนนี้ นอกจากเผยสีหน้าเรียบเฉย ไม่อยากต่อปากต่อคำด้วย
“อย่าไปสนใจเลย ความคิดคนแก่ พี่ทิมแกอายุมากสุดและหัวโบราณมาก ไหนจะเกลียดพวกยานยนต์เข้าไส้”
“เฟียเข้าใจ”
จีนเดินขนาบข้างพลางเอ่ยด้วยสีหน้าจนใจ เรื่องความบาดหมางอะไรมันตั้งแต่สมัยไหนแล้ว ตัวจีนเองยังไม่ค่อยเห็นด้วยที่ทิมมีอคติกับเด็กยานยนต์
“เฮียอยู่ทางนู้น เดี๋ยวพี่นำไปเอง”
ร่างบางเดินตามช่างของอู่ไปยังอีกโซน ตลอดทางก็จะมีรถหรูหลายคันจอดอยู่ทั้งของนีลเองและก็ของลูกค้า จีนเล่าว่าช่วงนี้งานเยอะ ช่างไม่พอ นีลก็เข้ามาช่วยดูบ้าง ซึ่งเธอก็พยักหน้าเห็นด้วย ไม่แปลกที่ลูกค้าจะเยอะ เพราะที่นี่ได้มาตรฐาน อีกทั้งยังดูแลรถทุกคันราวกับเป็นรถตัวเอง
“เรื่องพี่ทิมอย่าเอ
