“ชิมไหม ?”
เห็นนีลไม่ได้สั่งอะไร เลยยื่นแก้วชานมปั่นของตัวเองไปจ่อตรงริมฝีปากบางเฉียบของเขา ซึ่งคนหน้านิ่งก็เผยรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย นัยน์ตาคมกริบมองสบตาเธอก่อนจะอ้าปากเป็นเชิงให้ป้อน ร่างบางถึงกับกลอกตาก่อนจะยัดหลอดเข้าปากเขาอย่างเนียน ๆ เรียกเสียงหัวเราะในลำคอได้เป็นอย่างดี ท่าทางของทั้งคู่ทำให้คนโสดอิจฉาตาร้อน เพราะความโดดเด่นเลยเป็นที่จับตามองไม่เว้นแม้แต่คนในโต๊ะที่เงียบผิดปกติอย่างโช
“โอ๊ย ชานมว้านหวาน ไอ้เรนไปสั่งมาให้กูซิ อ้าว เฮียเจ้านายจะไปไหนน่ะ นั่นไม่ใช่ทางไปห้องน้ำนะ”
“กูจะกลับ !!”
กัสที่คอยสังเกตพี่รหัสก็เอ่ยแซวขึ้นมา แต่ดันแทงใจของพี่ที่สนิทอีกคนอย่างไม่รู้ตัว เจ้านายผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้และเดินออกไปอย่างรวดเร็วไม่ร่ำลาใครแม้แต่คนเดียว อาการหุนหันทำให้กัสตะโกนถามเสียงดัง และเจ้าตัวก็เพียงเอ่ยตอบเสียงเข้ม ไม่แม้แต่จะหันกลับมามองสีหน้าผู้คนในโต๊ะ มีเพียงนีลที่ยกยิ้มเย็น
