คนตรงหน้ากระชากฉันเข้าไปกอดอีกครั้ง มือหนากดศีรษะให้ซบลงบนอกแกร่ง และเอ่ยเสียงอู้อี้แต่กลับดังก้องอยู่ในสมองของฉัน ไม่คิดเลยว่าเขาจะใส่ใจกับเรื่องความสัมพันธ์ขนาดนี้ แต่ก็ดีเหมือนกัน จะได้ไม่มีปัญหาตามมาทีหลัง
แล้วทำไมนีลต้องน่ารักแบบนี้ด้วยนะ…
ช่วงเวลาบ่ายแก่หลังจากเราทั้งสองกินอาหารเที่ยงเสร็จ ก็ย้ายตัวเองมานอนดูหนังเพราะซื้อพรีเมียมไว้แต่เดือนนี้มีเวลาดูน้อยมาก และเรื่องตารางเรียนก็คะยั้นคะยอจนได้คำตอบว่าเพราะพี่ไวท์เป็นทายาทของมหาลัยเลยพอจะหาข้อมูลได้ ร่างบางกวาดตามองคนข้างกายนิ่ง พลางคิดว่านีลไม่ต้องทำงานทำการเหรอ ?
“แอบมองอะไร ?” คนข้างกายหันมามอง
“เฮียไม่ต้องทำงานเหรอ เห็นมาขลุกอยู่นี่ทั้งวัน”
ร่างบางเอ่ยด้วยความสงสัย เพราะจำได้ว่าเขามีอู่และสนามให้ดูแล บางครั้งตอนเธอมีเรียนยังเจอเขาอยู่แถวคณะออกจะบ่อย นีลดูเหมือนคนงานยุ่งตลอดเลยแปลกใจ แต่เห็นใบหน้าเรียบนิ่งของเขาก็พอจะเดาได้
