“วันนี้ว่างไหมครับไปให้เกียรติไปทานข้าวกับพี่ได้ไหม”
เตชิตเดินเข้ามาทักทาย ทีแรกก็ว่าจะไม่คิดอะไรแต่เห็นหน้าคณิสราทุกวันบอกเลยว่าเขาเริ่มถูกใจ ยิ่งใกล้ชิดกับหญิงสาวจะมีใครต้านความน่ารักไหว ถึงแม้จะมีเมียแล้วก็ตามเรื่องของหัวใจมันบังคับกันได้ที่ไหน
“คือว่า…”
“คนไปกันเยอะครับ”
เขารีบบอกก่อนที่จะถูกปฏิเสธต้องอ้างว่ามีคนอื่นไปด้วยไม่อย่างนั้นคณิสราคงไม่ยอมไปด้วย หญิงสาวระวังตัวมากกว่าที่เขาคิด
“ก็ได้ค่ะ” เธอจึงส่งข้อความไปบอกไคโรว่าเที่ยงนี้ไม่ได้ขึ้นไปทานด้วย เมื่อใกล้ถึงเวลาเธอจึงไปตามที่นัดไว้ ดีที่เป็นร้านอาหารไม่ไกลมาก
“ทางนี้ครับ”
“คนอื่นไปไหนคะ?” เธอคิดว่ามาช้าแล้วยังมีคนมาช้ากว่าอีก นี่เธอคงไม่ถูกหลอกให้มากับเขาแค่สองคนหรอกนะ
“พอดีพี่ๆ เขาเพิ่งไลน์มาบอกว่ามีงานด่วนเข้ามาท่านประธานเรียกเข้าพบ”
คณิสราเริ่มแปลกใจแล้วเขาจะเรียกพบได้ยังไง เธอเพิ่งคุยกับเขามาเอง อาหารวางเต็มโต๊ะ เธอ
