“โอ๊ย แม่ที่ผ่านมาไม่เคยรักพวกเราเลยเหรอ” คณิสรามองใบหน้าที่แสนเลือดเย็นของแม่ เธอถูกหลอกให้กลับมาบ้าน คลังแสงถูกพวกมันจับตัวไว้ วัยรุ่นหลายคนล้อมพวกเธอไว้
“ก็มึงทำร้ายผัวกูก่อน”
“พวกมึงจับอีอ้อยใจโยนออกไปจากบ้านกู”
“อะไรกันคำปุนทำไมต้องทำแบบนั้น”
“กูจะเอาลูกมึงไง หรือมึงจะรอดู”
ของสวยๆ งามๆ แบบนี้เขาต้องได้ก่อนส่วนลูกสมุนค่อยเอาทีหลังเขา แค่มองหุ่นลูกเลี้ยงขอแทบจะทนไม่ไหวแล้ว กล้ามากที่มันหนีไป
“ไอ้คำปุนไอ้เหี้*” อ้อยใจถูกจับลากออกไปจากบ้าน พร้อมกับเสียงด่าทอสาปแช่งตามมาไม่ขาดสาย โง่ให้เขาหลอกมานาน
“คนสวยเรามาสนุกกันไหม เสร็จจากพี่น้องๆ เขารออยู่” คณิสราร้องไห้เพราะความกลัว พวกมันจับตัวเธอไว้มัดมือไขว้หลังไม่ต่างจากคลังแสง
“อย่าทำอะไรพี่สาวกู”
“มึงเงียบไอ้สัดเด็กนรก กูจะเย็บพี่มึงต่อหน้ามึงนี่แหละ ไปขายกีมาแล้วกูก็ไม่ถือสาหรอก” เขาจับที่ต้นขาขาวเนียนและกับกัดปาก เขาทนไม่ไหวแล้ว ล
