เช้าวันต่อมา...
ไมเคิลมาทำงานตามปกติ ระหว่างที่นั่งคุยงานกับน้ำขิงอยู่นั้น เสียงโทรศัพท์มือถือของไมเคิลก็ดังขึ้น เขาหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูขึ้นมาดูก็ยิ้มออกมา เขากดรับทันที ก่อนจะรีบบอกเมื่อเห็นสายตาของยัยเลขาหน้าเด็กที่มองมา
"เพื่อนผมที่ทำบริษัททัวร์ด้วยกันโทรมาน่ะ" ไมเคิลเอ่ยบอก
"ขิงก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่คะ เชิญคุณไมเคิลตามสบายนะคะ ขิงจะเอางานนี่ไปแจกจ่ายให้แต่ละแผนกก่อน" น้ำขิงพูดจบก็ลุกขึ้นหอบแฟ้มเอกสารออกไปจากห้องทำงานของท่านรองประธานทันที
"ว่าไงวะไอ้ซี ทำไมวันนี้แกถึงโทรมาหาฉันได้" ไมเคิลเอ่ยถามซี เพื่อนสนิทของเขาที่เป็นหุ้นส่วนด้วยกันในบริษัททัวร์
"เสียงใครอะ ท่าทางจะน่ารัก เสียงหวานเชียว" ซีที่อยู่ปลายสาย ถามกลับมาในเรื่องที่เขาได้ยินเสียงของน้ำขิง
"ไม่ต้องนอกเรื่อง มีอะไรว่ามา" ไมเคิลไม่ตอบ แต่ถามกลับถึงเรื่องที่เพื่อนโทรมาหาเขา เขารู้สึกหงุดหงิดที่เพื่อนมาชมยัยเลขาหน้าเด็กของเขา
