บ้านสุวรรณเมฆา
เมื่อกลับมาถึงบ้านทั้งไมเคิลและน้ำขิงก็คลานเข้าไปหาพ่อแม่อีกครั้ง พร้อมกับกราบลงที่เท้าของพวกท่านทั้งสองคน
"ผมกราบขอโทษคุณพ่อคุณแม่ด้วยนะครับ และก็ขอบคุณมาก ๆ ครับที่ให้ผมกับน้องขิงจดทะเบียนสมรสกัน" ไมเคิลพูดขึ้นอย่างเข้าข้างตัวเอง
"เอาเถอะ ไหน ๆ ก็มาถึงขั้นนี้แล้ว ข้าวสารกลายเป็นข้าวสุกไปแล้ว แม่ก็ขออวยพรให้ลูกทั้งสองคนอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข มีอะไรก็ค่อย ๆ พูดค่อย ๆ จากันนะลูกนะ" แก้วตาพูดขึ้นพร้อมกับลูบหัวของลูกสาวและลูกเขยอย่างผู้ใหญ่ใจดี
"ขอบคุณครับ เอ่อ... ผมมีอีกเรื่องที่อยากจะขออนุญาตคุณพ่อคุณแม่ครับ" ไมเคิลมองหน้าน้ำขิงแล้วตัดสินใจพูดขึ้น
"อะไรล่ะ" ลิขิตถามออกมาเสียงเรียบนิ่ง ไว้เชิงในฐานะพ่อตา
"คือผมอยากจะขออนุญาตพาน้องขิงไปอยู่กับผมที่เพนต์เฮาส์ได้มั้ยครับ" ไมเคิลพูดออกมาอย่างที่ใจคิดทันที
"พี่ไมค์" น้ำขิงที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ก็ร้องขึ้นอย่างตกใจ
