หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป...
หลังจากวันนั้น... ไมเคิลก็ไม่มีโอกาสคุยเรื่องนั้นกับน้ำขิงอีกเลย เพราะงานยุ่งมาก ทั้งโปรเจกต์เที่ยวทั่วไทยของบริษัททัวร์ และยังมีการประชุมเกี่ยวกับงบกลางปีของโรงแรมด้วย ทำให้เขาพักเรื่องสานสัมพันธ์ไว้ก่อน ระหว่างนี้เขาก็เคลียร์สาว ๆ ไปด้วย โดยไม่มีการนัดเจอกัน โทรมาก็บอกว่างานยุ่ง
"คุณขิง เดี๋ยวผมขอกาแฟด้วยนะครับ" ไมเคิลสั่งโดยไม่เงยหน้าจากงานตรงหน้า เพราะเขากำลังไล่ดูเรื่องงบประมาณกลางปีที่มีความสำคัญมาก
"ได้ค่ะ คุณไมเคิล" น้ำขิงที่นั่งตรวจเอกสารอยู่ฝั่งตรงข้ามเอ่ยขึ้น โดยที่สายตาก็ไม่ละไปจากงานตรงหน้าเหมือนกัน
จังหวะนั้น... เสียงโทรศัพท์มือถือของน้ำขิงก็ดังขึ้น ทำให้ไมเคิลเงยหน้าขึ้นมาเหลือบตามอง เขาเห็นเป็นชื่อของไซม่อนก็ทำหน้าไม่พอใจทันที
'ไอ้นี่มันไม่เลิกราจริง ๆ ใช่มั้ยวะ ไม่จบใช่มั้ย อย่าฝันว่าจะได้เข้าใกล้คนของกูเลย' ไมเคิลคิดในใจและจ้องหน้าน้ำขิงเขม็ง
"
