บทที่ 15 ไม่อยากเป็นแค่พี่เลี้ยง

1727 คำ

แอ๊ด~ หลังจากยืนกวาดใบไม้สงบสติอารมณ์อยู่หน้าบ้านพักหนึ่ง ชานนท์จึงกลับเข้ามาในบ้านอีกครั้ง แต่พอเปิดประตูเข้ามา กลับพบว่าพี่จ๋ายืนอยู่ตรงหน้าเสียอย่างนั้น ทำเอาเขาอดที่จะแปลกใจไม่ได้ “อ้าว พี่จ๋าตื่นแล้วเหรอครับ?” แม้จะสงสัยว่าอีกฝ่ายมายืนอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ใบชาก็ตัดสินใจที่จะพูดทักทายออกไปตามปกติ ถ้าเป็นไปได้เขาไม่อยากให้เธอได้ยินสิ่งที่ผู้ชายคนเมื่อกี้นี้พูดถึงเธอเท่าไหร่ เพราะกลัวว่าพี่จ๋าจะรู้สึกไม่ดี แต่พอจู่ ๆ คนตรงหน้าก็เดินเข้ามากอดแบบไม่พูดพร่ำทำเพลง ก็เอาชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะตกใจ “พะ พี่จ๋า? เป็นอะไรไปครับ? ทำไมถึง…” ร่างสูงเอ่ยถามออกไปด้วยความสงสัย ขณะที่ขยับมือไปมา เพราะไม่รู้ว่าจะวางมันไว้ที่ตรงไหนดี มันก็ใช่…ที่เขาสัมผัสเธอมาแล้วหลายครั้ง แต่ส่วนมากมันเป็นเรื่องบนเตียง เพราะนอกจากเวลาที่เรามีอะไรกัน ชานนท์ก็พยายามจะให้เกียรติเธอเท่าที่จะทำได้ เขากลัวว่าพี่จ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม