บทที่ 6 อย่าหยุดสิ

2127 คำ

มือหนาคว้าหมับเข้าที่ก้อนเนื้ออวบอย่างหมดความอดทน ก่อนจะเริ่มฟอนเฟ้นมันเบา ๆ เพราะกลัวว่าคนที่กำลังหลับอยู่ในตอนนี้จะรู้สึกตัวขึ้นมา ลิ้นร้อนถูกคายออกมาไล้เลียบนร่องอกอิ่มจนมันเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายหนืดเหนียวของใบชา สลับกับขบเม้มผิวขาวเนียนจนเกิดรอยแดง “นมพี่โคตรใหญ่เลย... นี่ขนาดมือผมใหญ่มากแล้วนะ” เขาพูดกับตัวเองเสียงเบา เมื่อสัมผัสได้ถึงเนื้อบางส่วนของเนินเต้าที่ตนไม่สามารถกอบกุมเอาไว้ในฝ่ามือได้หมด ด้วยความที่เขาเป็นผู้ชายสูงร้อยแปดสิบกว่า ๆ เลยมีฝ่ามือที่ใหญ่กว่าคนปกติค่อนข้างเยอะ แต่แม้จะเป็นเช่นนั้น ชานนท์กลับไม่สามารถโอบอุ้มหน้าอกอวบอิ่มข้างเดียวของพี่จ๋าไว้ได้ ทว่าคนหนุ่มกลับไม่รู้สึกว่าสิ่งนี้มันเป็นปัญหาเท่าไหร่ ทั้งยังรู้สึกถูกใจความรู้สึกที่มือของตนจมหายไปในความนุ่มนิ่มแบบนี้เอามาก ๆ ใบชาค่อย ๆ เลื่อนตัวต่ำลง เมื่อรู้สึกได้ถึงวงแขนของพี่จ๋าที่ค่อย ๆ คลายออก ก่อนจะรั้งสายของ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม