ดื้อขนาดนี้ใครจะกินลง

1542 คำ

@เช้าวันต่อมา แสงแดดอ่อน ๆ ยามเช้าที่ลอดผ่านม่านทึบของห้อง VVIP กระทบเข้ากับใบหน้าของ 'ขนม' ที่ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาด้วยอาการปวดหนึบที่กลางกายและหัวที่หนักอึ้งเหมือนมีคนเอาหินมาถ่วง แต่สิ่งที่ทำให้เธอช็อกยิ่งกว่าอาการเมาค้าง คือสัมผัสอุ่น ๆ จากอ้อมกอดของคนที่นอนซ้อนหลังเธออยู่ ขนมค่อย ๆ พลิกตัวกลับไปมอง ก่อนจะเบิกตาโพล้งเมื่อเห็นใบหน้าหล่อเหลาที่คุ้นเคยในระยะประชิด...เขาอยู่ในสภาพเปลือยอกท่อนบนที่มีรอยเล็บจิกลากเป็นทางยาว "กรี๊ดดดดด..." "อุ๊บ!!" มือหนาพุ่งมาตะครุบปากเธอไว้ทันควัน ธามลืมตาขึ้นมาด้วยสายตาที่เรียบเฉย เย็นชา และไร้ความรู้สึกผิดใด ๆ เหมือนยมบาลหน้าตายคนเดิมเป๊ะ ไม่มีร่องรอยของความเร่าร้อนเมื่อคืนหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่นิดเดียว "จะกรี๊ดหาพระแสงอะไร... ตื่นมาก็โวยวายเลยนะ" ธามเอ่ยเสียงเรียบพลางปล่อยมือออกจากปากเธอ เขาลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง เผยให้เห็นรอยรักที่ต้นคอซึ่งขนมเป็นคน

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม