บทที่ 32
ดีกันนะพี่สิงห์
****
บ้านเกิดของเจได
แม้จะลาจากโลกนี้ไปนานเป็นเดือน แต่คนที่ต้องใช้ชีวิตอยู่ในทุกๆวันอย่างแม่ของเขา ยังคงทุกข์ทรมานกับเรื่องนี้ ลูกชายเพียงคนเดียวต้องจากโลกทั้งที่ยังไม่ถึงวัยอันสมควร อลินดาร้องขอให้เขมและภามพามายังบ้านเกิดของเขาอย่างน้อยตัวเล็กก็ไม่เคยลืมว่ามีผู้ชายแสนดีที่พร้อมจะปกป้องเธออยู่ตลอดเวลาอย่างเจได
ดวงตากลมโตสีน้ำตาลจ้องมองเจ้าแมวสองตัวที่กำลังนอนสบายอยู่ในที่ของมัน โทมัสคือแมวตัวอวบอ้วนที่อลินเคยไปเล่นด้วยส่วนอีกตัวก็คงจะเป็นแมวตัวที่เจไดเล่าให้ฟังว่าแม่ของเขาเอามาเลี้ยงสินะ
"คุณน้า ยังคงทำใจไม่ได้สินะคะ"
"บอกตามตรงว่าคงทำใจลำบากค่ะ แต่ฉันก็ต้องมีชีวิตเลี้ยงสองตัวนี้ต่อ"
"หนูก็ไม่คิดเลยค่ะว่าเขาจะจากไปเร็วขนาดนี้ เมื่อก่อนเขาดูแลหนูดีมากๆเลย"
"ฉันทำใจตั้งแต่ลูกทำงานนี้แล้วค่ะ รู้ว่ามันไม่ปลอดภัย"
เอี๊ยด!
เสียงรถยนต์จากทางหน้าบ้านเบี่ยงเบนค
