ดักทำร้าย

หลายวันต่อมาหลังจากที่ยี่หวาถูกคุณหมอแสนดีอนุญาตให้กลับบ้านได้ โดยมีร่างสูงของคุณหมอคามินดูแลไม่ห่าง ชายหนุ่มถือกระเป๋าและสัมภาระของลูกน้อยติดมือเดินออกจากโรงพยาบาลด้วยใบหน้าที่อิ่มเอมใจ “หวารออยู่นี่นะ เดี๋ยวผมขับรถวนมารับ” หลังวันที่ผ่านมาครอบครัวของทั้งสองแวะเวียนกันมาเยี่ยม ทั้งสองครอบครัวต่างพากันเห่อหลานคนแรกไม่น้อยแต่พวกเขาก็ยังอยากให้ครอบครัวได้อยู่ด้วยกัน จึงไม่ได้เข้ามาก้าวก่ายอะไรมาก “อืม” ร่างบางที่อุ้มลูกน้อยอยู่ในอ้อมอก ตอบกลับร่างสูงแผ่วเบาโดยใบหน้าสวยยังคงก้มมองลูกน้อยที่หลับปุ๋ยอยู่ “เข้าไปรอด้านในก่อน ข้างนอกแดดแรง เดี๋ยวจะไม่สบายเอา” เสียงทุ้มของคุณหมอหนุ่มเอ่ยบอกคุณแม่ป้ายแดงด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วง โดยที่เขาไม่ทันได้ระแวงรอบข้างที่กำลังมีสายตาคู่หนึ่งจ้องมองพวกเขาอยู่ “มีความสุขกันจริงนะ” ดวงตาที่เต็มไปด้วยความอาฆาตจ้องมองอยู่มุมหนึ่งของโรงพยาบาล ใบหน้