“กว่าจะมาได้นะไอ้หมอคามิน” เสียงทุ้มของทิศเหนือเอ่ยทักเพื่อนรักของตัวเองที่มาช้ากว่าเวลาที่บอกเอาไว้นานพอสมควร
“กูมีลูก มีเมียที่ตั้งดูแลไหม”
“มึงดู”
“อะไรวะ?” คิ้วเข้มขมวดกันเป็นปมด้วยความสงสัย ก่อนที่หมอหนุ่มจะหันไปมองตามทิศทางที่ทิศเหนือพยักหน้าไป
“มันเป็นอะไรวะ? เมาอย่างกับหมา” ใบหน้าตกใจของหมอคามิน เมื่อเห็นร่างสูงของหมอไบรอันนอนเมาอยู่ที่โซฟาภายในผับ
“เมียมันหนี ตอนนี้ตามหาไม่เจอ”
“ห๊ะ!! ณดาเนี่ยนะ หนีไอ้ไบรอัน” เสียงอุทานดังของหมอคามินเอ่ยถามทิศเหนือ เพื่อความมั่นใจอีกครั้ง ชายหนุ่มแปลกใจไม่น้อยเมื่อรู้เรื่องราวของณดาและไบรอันเพื่อนของเขา เพราะปกติก็เห็นสองคนนี้รักกันดีและรักกันมากด้วย
“กูก็ไม่รู้อะไรมาก มาถึงมันก็ยกเหล้าขึ้นดื่ม จนเมาเหมือนหมาขนาดนี้”
“ตามหารึยังวะ?”
“มันบอกว่าไม่ต้องตาม กูว่าต้องเกิดเรื่องเข้าใจผิดอะไรแน่เลยว่ะ” น้ำเสียงที่ดูเป็นห่วงของทิศเหนือเอ่ยบอกกับ
