แต่จังหวะนั้นเอง ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น เสียงที่ทำให้ทั้งสองคนช็อกไปทันที
"ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวแม่จะเลี้ยงหลานให้เอง"
"แม่!!!" ธีร์ร้องเรียกเจ้าของเสียงอย่างตกใจ
"จ้าแม่เอง ลูกสองคนออกมาคุยกับแม่หน่อยสิ แม่อยากคุยเรื่องหลาน" สิริตะโกนออกไปบอกคนในห้อง
"มะ... แม่เหรอ" ไอรินกระซิบถามธีร์ด้วยหน้าตาเลิ่กลั่ก
"อืม... แม่ผมเอง" ธีร์ก็กระซิบตอบเหมือนกัน
"แล้วเราจะทำยังไงดี ฉันยังไม่อยากเจอหน้าใคร คุณพาแม่ของคุณไปที่อื่นก่อนได้มั้ย ฉันจะได้รีบออกไป" ไอรินเสนอความเห็นทันที
"ได้ ๆ อีกซักสิบนาทีคุณค่อยออกมานะ เดี๋ยวผมพาแม่ออกไปก่อน" ธีร์ก็พยักหน้ารับทันทีเหมือนกัน ก่อนที่เขาจะเดินออกไป
"สวัสดีครับ พ่อกับแม่มาได้ยังไงครับ" ธีร์อยู่ในชุดเสื้อผ้าที่ไม่ค่อยเรียบร้อยสักเท่าไร เดินออกมาจากห้องนอนก็เจอพ่อแม่นั่งอยู่ จึงถามขึ้น
"หึ... แม่ก็มาตามผู้อำนวยการโรงพยาบาลไปทำงานน่ะสิ ก็แกไม่ยอมรับสายแม่ แล้วนี
