บทส่งท้าย สุขนี้ที่รอคอย (100%)

2304 คำ

“ความสุขของว่านก็คือความสุขของผมจ้ะที่รัก แต่ถ้าอยากขอบคุณผัวจริงๆ ก็ต้องขึ้นห้องนอนนะจ๊ะทูนหัว ว่าแล้ว…ก็ไปกันเถอะผัวหิวเมียจะแย่อยู่แล้ว” วาเนสซ่าทำเป็นค้อนปะหลับปะเหลือกคล้ายแง่งอน ทว่ายอมให้พ่อจอมตะกละอุ้มเข้าไปในลิฟต์ และตรงดิ่งสู่ห้องนอนแต่โดยดี   วาเนสซ่าเกิดอยากมาคลอดลูกที่ประเทศไทยเลยออดอ้อนสามียกใหญ่ ซึ่งคนแพ้ลูกอ้อนและสายตาวิ้งๆ ของภรรยาก็ตกปากรับคำโดยง่าย พร้อมกันนั้นก็ถือโอกาสนี้ชักชวนคุณปู่ปิแอร์กับคุณย่ามากาเร็ตมาเที่ยวและพักผ่อนที่เมืองไทย ซึ่งทั้งคู่ก็ไม่ขัดข้องแต่อย่างใด เพราะต่างอยากมาเยี่ยมคุณยายของวาเนสซ่าเหมือนกัน ทั้งหมดเดินทางมาถึงไร่อุ่นไอรักในเวลาตีห้า หลังจากปล่อยให้คนแก่ทั้งสามได้พูดคุยและทำความรู้จักกัน โดยมีแซ่บทำหน้าที่เป็นล่ามคอยแปลภาษาให้ยายละไมฟังอย่างคล่องแคล่ว เพราะเจ้าตัวแสบได้ฝึกปรือมาพักใหญ่ สองสามีภรรยาก็ขับรถกระบะกลางเก่ากลางใหม่สีกระดำกระด่างมาจอ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม