ปีเตอร์ตามงอนง้อขอคืนดีแต่วาเนสซ่ากลับไม่ใจอ่อนหยิบยื่นโอกาสให้ง่ายๆ แถมยังไม่อนุญาตให้สามีอาศัยอยู่ที่ไร่อุ่นไอรักเฉยๆ ฉะนั้นปีเตอร์กับลูกน้องจึงต้องอยู่ที่นี่ในฐานะคนงาน ไม่มีอภิสิทธิ์พิเศษเหนือไปกว่าคนอื่นๆ และต้องทำงานอาบเหงื่อต่างน้ำเพื่อแลกกับอาหารและที่ซุกหัวนอน โดยหญิงสาวไม่รู้เลยว่าคุณยายได้แอบช่วยหลานเขยอยู่เงียบๆ เพราะไม่อยากให้เหลนกำพร้าพ่อและกลายเป็นเด็กมีปัญหาในภายภาคหน้า
“ถ้าทำงานไม่เสร็จ ก็ไม่ต้องกินข้าว” คำสั่งประกาศิตที่เล็ดลอดออกมาจากกลีบปากน่าจูบ ไม่ได้ทำให้คนยืนทำงานกลางแดดเปรี้ยงๆ รู้สึกกราดเกรี้ยวเลยสักนิด ตรงข้ามเขากลับยิ้มรับอย่างไม่น่าเชื่อสายตา จนวาเนสซ่าต้องรีบกลบเกลื่อนความรู้สึกที่กำลังบังเกิดขึ้นด้วยความหมางเมินเฉยชาทันที
‘ริมฝีปากรั้นๆ นั่น เมื่อไร้การแต่งแต้มด้วยลิปสติกสีแดงสดโคตรบรรเจิดอย่างที่เธอชอบใช้เป็นประจำ มันช่างเป็นสีชมพูระเรื่อตามธรรมชาติ และ
