“ว่านจ๋า…ว่านจ๋าอยู่ไหน”
โฮ่ง!
ศึกน้ำลายหยุดชะงักลงทันทีที่เสียงเจื้อยแจ้วของเจ้ากุ๊กกรู๋ดังแทรกขึ้น ไม่นานเสียงเห่าของไอ้หมาอ้วนก็แว่วตามมา อึดใจใหญ่สองคู่หูต่างสายพันธุ์ก็มาหยุดยืนอยู่ใกล้ๆ กับนายสาว ว่าที่คุณแม่คนสวยรีบยกหลังมือเช็ดคราบน้ำตาออกจากดวงหน้าพริ้มเพราทันที
“ว้าว…ผู้ชาย!” นั่นเป็นคำแรกที่หลุดออกมาจากปากเจ้านกแก้วตัวเมียแสนรู้ ซึ่งสามารถเลียนเสียงคนได้อย่างยอดเยี่ยม หลังจากพูดจบมันก็แหงนเงยจ้องใบหน้าหล่อเหลาตาไม่กะพริบ ปีเตอร์ถึงกับอ้าปากค้าง มองเจ้ากุ๊กกรู๋จนตาแทบถลน เพราะนึกไม่ถึงว่ามันจะแสนรู้และช่างพูดขนาดนี้
“กุ๊กกรู๋จัดการ” วาเนสซ่าถอนหายใจด้วยความโล่งอกหลังจากเห็นตัวช่วยโผล่มาได้ทันเวลาพอดี และเปล่งเสียงหวานสั่งการลูกสมุนตัวแสบทันทีที่เท้าของคนตัวโตเริ่มขยับรุกคืบเข้าหาอีกครา
“ไม่เอา กุ๊กกรู๋ไม่ทำ” เจ้านกแก้วแกว่งหัวไปมาออกอาการไม่เชื่อฟังนายสาว ก่อนจะถือวิสา
