วันนี้เป็นเช้าอีกวันในคฤหาสน์อัศวเกียรติ ใจกลางสุขุมวิท แสงแดดยามสายส่องลอดผ้าม่านผืนบาง ไลลาค่อย ๆ ลุกจากเตียงอย่างเนือย ๆ ด้วยอาการเมาค้างจากปาร์ตี้เมื่อคืน ผมเผ้ายุ่งเหยิง ดวงตายังแดงเรื่อจากการนอนน้อย เธอลุกเดินลงบันไดอย่างเชื่องช้า
โต๊ะอาหารด้านล่างเงียบงันเกินคาด คุณบดินทร์ พ่อของเธอ นั่งอ่านหนังสือพิมพ์ คุณหญิงสาลินี แม่ของเธอ จิบชาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด พี่ชาย ลักษณ์บุรินทร์ นั่งไขว่ห้างนิ่ง ๆ ข้างลลิตา พี่สาวซึ่งกำลังตั้งครรภ์ได้เจ็ดเดือน ที่กำลังลูบท้องกลมเบา ๆ ด้วยสีหน้ากังวล
“ทุกคนหันมองไลลาด้วยสายตาแบบนั้นทำไมคะ ไลลากลัวนะ” เธอหยุดชะงักที่กลางบันได จ้องมองสมาชิกในครอบครัวที่ดูเหมือนกำลังประชุมลับรอเธออยู่
“นี่ลูก...กลับมาบ้านครบอาทิตย์แล้วนะ มีเรื่องอะไรหรือเปล่า? ทำไมลูกถึงกลับมาอยู่นานขนาดนี้?” เสียงของคุณหญิงสาลินีเอ่ยขึ้นเบา ๆ แต่แฝงด้วยความห่วงใยและไม่สบายใจ
“ไม่ได้มีเ
