เช้าในเชียงใหม่มีลมเย็นบางเบาพัดผ่านใบไม้ที่กำลังเปลี่ยนสีบนถนนหน้าคอนโด ไลลาสวมเดรสเชิ้ตสีครีมยาวคลุมเข่าและรองเท้าคัชชูเรียบง่าย เธอกำลังยืนรออยู่หน้าอาคารอย่างสงบ ก่อนที่รถหรูสีเทาเข้มจะเลี้ยวเข้ามาจอดหน้าเธอพอดีอย่างตรงเวลาเป๊ะ
ไลลาขึ้นมานั่งเบาะข้างคนขับ ก่อนจะรู้สึกถึงกลิ่นสะอาดของรถผสมกลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ที่ทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายกว่าที่คิด
“อรุณสวัสดิ์ค่ะ” เธอพูดขึ้นพลางวางกระเป๋าไว้บนตัก “ขอโทษที่รบกวนคุณแต่เช้านะคะ”
“แม่ผมทำแซนด์วิชกับน้ำส้มไว้” เขาพูดขณะเอื้อมหยิบกล่องอาหารในถุงผ้าขึ้นมายื่นให้ “ผมบอกคุณแม่ว่าจะมารับคุณ ท่านก็เลยฝากมาให้”
ไลลายิ้มรับอย่างประหลาดใจ ก่อนจะเปิดกล่องออกดู ข้างในมีแซนด์วิชไข่ต้ม ผักสลัด และแฮมที่เรียงไว้อย่างประณีต พร้อมขวดน้ำส้มคั้นเย็น ๆ ขนาดพอดีมือ
“คุณแม่คุณ...ใส่ใจมากเลยค่ะ” เธอพูดด้วยรอยยิ้มจริงใจ พลางหยิบแซนด์วิชขึ้นมากัดอย่างเรียบร้อย “อร่อ
