“พี่เป็นซาแซงผมเหรอเนี่ย หูตาไวจัง”
เจเลนตอบกลับอย่างอารมณ์ดี ไม่ได้ทุกข์ร้อนกับน้ำเสียงกรุ่นโกรธของผู้จัดการแม้แต่น้อย ก็นี่ไม่ใช่ครั้งแรกซะหน่อยที่โดนด่า เรื่องปกติเลยก็ว่าได้
‘ซาแซงที่หน้าแกสิ รีบสารภาพมาเร็วๆ’
“พี่สาวผมครับ”
‘แกไม่มีพี่สาวเจเลน’
ผู้จัดการสวนกลับทันทีด้วยน้ำเสียงที่เอือมระอา
“เอ้า โดนจับได้ซะละแย่จัง”
‘ไม่ตลก’
“ก็ได้ๆ พี่ข้างห้องนี่แหละ เค้าเมามากผมเลยพามาส่งครับ”
เจเลนยอมบอกตามตรงเมื่อผู้จัดการตัวเองไม่ขำด้วย ก็นะ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรให้ต้องกังวลเลยสักนิด หนักหนากว่านี้ก็ผ่านมาได้หมดแล้วจะให้กลัวอะไรอีก
‘แน่ใจว่าแค่นั้น’
“แค่ไหนดีนะ”
เจเลนยังไม่วายหยอกกลับเพราะนานๆทีจะได้กวนอารมณ์ผู้จัดการตัวเองบ้าง แต่ผลที่ได้คืออีกฝ่ายตะคอกกลับมาด้วยความหงุดหงิดกว่าเดิม
‘ไอ้เจเลน!’
“ฮ่าๆ โอเคครับๆไม่เล่นแล้ว ไม่มีอะไรจริงๆพี่ ผมแค่พาเค้ามาส่งห้องเฉยๆ”
เจเลนขำที่ทำให้อี
