ตอนที่ 6 เมื่อถูกรุกกลับ nc

ชุดเดรสสายเดี่ยวสีชมพูอ่อนที่แพรไหมเลือกใส่ไปเซอร์ไพรส์คนรักในวันนี้ ถูกปลดลงมากองที่พื้นอย่างไร้ค่าราวกับความรักของเธอที่ไม่จำเป็นกับคนทรยศอีกต่อไป เรือนร่างบอบบางโอนอ่อนไปตามที่อีกคนชักนำอย่างเต็มใจ ปล่อยความรู้สึกให้เป็นไปตามความต้องการของร่างกาย ใช้อารมณ์ใคร่กลบความเศร้าเอาไว้ให้ลึกสุดใจ มือเล็กลูบไล้ไปที่ร่างกายแข็งแกร่งเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ พลางจัดการกับชุดของอีกคนให้ร่วงลงไปไม่ต่างกัน อุณหภูมิที่เย็นเฉียบในห้องสวนทางกับสองร่างกายที่เริ่มร้อนรุ่มขึ้นเรื่อยๆอย่างไม่มีใครคิดหยุด “อื้อ” แพรไหมครางในลำคอแหงนเงยรับสัมผัสที่ปากร้อนก้มลงไปครอบครองปลายยอดอกที่ชูชันของเธอ ความวาบหวามแล่นปราดไปทั่วร่างและมากขึ้นเรื่อยๆตามที่อีกคนปรนเปรอไม่หยุดหย่อน มือเล็กจิกลงที่ไหล่หนาพยุงตัวเองเอาไว้ปล่อยให้เจเลนหยอกล้ออยู่กับทรวงอกอิ่มจนพอใจ “มีอะไรอยากสั่งสอนผมอีกมั้ยครับ พี่สาว” เสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบที่ข้างหูก่อนจะจูบลงไปแผ่วเบาจนแพรไหมสยิวไปทั้งตัว สายตาที่วาววับเป็นประกายจนพาให้ใจสั่นไหวยามจ้องมอง กลิ่นหอมเฉพาะตัวที่โอบล้อมนั้นน่าหลงใหลไม่ต่างจากร่างกายที่สมบูรณ์แบบจนละสายตาไม่ได้เลย ทำไมเด็กหน้าหล่อนี่ถึงได้มีเสน่ห์ดึงดูดมากขนาดนี้นะ… “มีสิ มีอีกเยอะเลย” แพรไหมกระตุกยิ้มตอบทั้งที่ตัวเองยังต้องเกาะเจเลนพยุงตัวเองไว้ด้วยซ้ำ ความมีประสบการณ์ ความอายุมากกว่าหรืออะไรก็ช่างแต่แพรไหมแค่ไม่อยากดูอ่อนหัดในสายตาเด็กนี่ก็เท่านั้น “งั้นรออะไรล่ะครับ ผมตื่นเต้นแล้วเนี่ย” เจเลนหยอกเย้าก่อนจะถูกแพรไหมผลักให้ลงไปนั่งที่โซฟาแทนจนต้องหัวเราะออกมาเบาๆ “เดี๋ยวได้ตื่นเต้นกว่านี้อีก” แพรไหมก้มลงไปจ้องตาคมก่อนจะขึ้นไปนั่งคร่อมอยู่บนตักแกร่ง มือเล็กจับที่เส้นผมสีน้ำตาลอ่อนที่ถูกปล่อยระบ่าและอีกครึ่งที่ถูกมัดไว้ครึ่งหัว แทรกนิ้วเรียวเข้าไปที่ท้ายทอยและก้มหน้าลงไปมอบจูบที่ดูดดื่มให้เจเลนอีกครั้ง บั้นท้ายงอนงามที่ไร้สิ่งปิดกั้น ถูไถอยู่กับส่วนแข็งขืนที่กำลังผงาดอยู่กลางลำตัวของเจเลน ลิ้นร้อนพัวพันเกี่ยวกระหวัดกันอยู่ในปากอย่างไม่มีใครยอมใคร ครั้งแล้วครั้งเล่าจนปากบวมเจ่อก็ไม่คิดหยุด พอละออกมาจ้องตากันก็เหมือนมีแรงดึงดูดให้กลับเข้าไปหากันอีกครั้งอยู่แบบนั้น เจเลนตักตวงความหวานในปากของอีกคนอย่างกระหาย ทุกอย่างที่เป็นแพรไหมในตอนนี้มันกระตุ้นความต้องการจนเจเลนแทบควบคุมตัวเองไม่ได้ มือหนาที่ร้อนผ่าวลากไล้และบีบเคล้นไปทั่วผิวเนียนลื่นมือ ตั้งแต่แผ่นหลังจนถึงบั้นท้ายกลมกลึงที่ยังขยับเล่นงานกลางลำตัวของเจเลนอยู่ มือหนาบีบขยำมันเบาๆและแรงขึ้นเมื่อแพรไหมแกล้งขย่มลงมาจนปวดไปทั้งลำ มืออีกข้างกอบกุมที่หน้าอกอิ่ม บีบขยำและถูไถกับยอดอกจนมันชูชันสู้มือ ส่วนอีกข้างก็เลื่อนต่ำลงไปจนถึงส่วนอ่อนไหวของร่างบาง “อื้อ!” แพรไหมที่มัวเมาอยู่กับจูบแสนเร่าร้อนถึงกับสะดุ้งเมื่อถูกนิ้วยาวถูไถกลีบบอบบางจนซ่านสยิว เจเลนขยับสอดแทรกจนไปถึงติ่งเกสรที่ฉ่ำน้ำก่อนจะบดขยี้จนแพรไหมละปากออกมาครวญครางในทันที “อ้ะ อ๊า” ใบหน้าน่ารักแหงนเงยขึ้นส่งเสียงอย่างไม่อาจควบคุม สองมือเล็กจิกที่บ่าแกร่งแรงๆเมื่อถูกนิ้วยาวนั้นถูไถบดขยี้จนสั่นสะท้านไปทั้งตัว “โดนแค่นี้ก็ร้องแล้ว ไหนบอกจะสอนไง” เจเลนหยอกเย้า มองแพรไหมที่ถูกตัวเองรังแกก็ยิ้มพอใจที่ทำให้อีกคนตกเป็นรองได้ หากไม่ใช่เพราะอยากแกล้งบอกเลยว่าไม่ทนให้นั่งบดจนปวดลำอยู่หรอก “อื้อ” แพรไหมกัดฟันพยายามกลั้นเสียงน่าอายแม้จะยากเกินทน มือเล็กทั้งจิกทั้งยึดเอาบ่ากว้างเป็นที่พยุงยามถูกนิ้วยาวบดขยี้หนักขึ้นจนขาสั่น เธอชันเข่าขึ้นมาและซบหน้าลงที่ไหล่หนาอย่างหมดท่า ยิ่งนิ้วยาวถูไถเข้ากับติ่งเกสรฉ่ำน้ำเท่าไหร่ แพรไหมก็ยิ่งตัวสั่นกระตุกเพราะความซ่านเสียวที่มากขึ้นทุกที จากที่จะเป็นคนคุมเกม ดูเหมือนตอนนี้แพรไหมจะตกเป็นรองเด็กหน้าหล่อนี่ซะแล้ว “อ่อนหัดกว่าที่คิดนะเนี่ย” เจเลนหยอกเมื่อเห็นท่าทางดูทรมานของแพรไหม ปากหยักกระตุกยิ้มร้ายก่อนจะส่งร่างบางไปถึงฝั่งอย่างง่ายดาย “อื้อ” แพรไหมกัดฟันครางอื้ออึงอยู่ในคอ ร่างบางสั่นกระตุกปลดปล่อยหยาดความสุขออกมาใส่นิ้วยาวก่อนจะทรุดลงไปนั่งทับตักอีกคนอย่างหมดท่า “ไหวมั้ยครับ พี่สาว” เจเลนขำในลำคอเมื่อเห็นท่าทางหมดแรงของแพรไหม มือหนาจับส่วนแข็งขืนออกมาดีดเข้าที่บั้นท้ายอีกคนอย่างหยอกเย้า ส่วนปลายที่ปริ่มน้ำบ่งบอกว่าเจเลนเองก็แทบทนต่อไปไม่ไหวแล้วเหมือนกัน “เจอของจริงจะไม่เป็นลมใช่มั้ย”