ฉันกลับเข้าบ้านตอนตีสามกว่า แวะหาอะไรกินแล้วฉันก็เข้าไปดูคลับพร้อมกับแซม วันนี้ไข่เจียวไม่ได้เข้ามาฉันจึงต้องเข้าไปดู เราสองคนหุ้นกัน ถ้าวันไหนอีกคนติดธุระอีกคนต้องเข้าไปดูแลความเรียบร้อย
บ้านหลังใหญ่โตเงียบเหงามากจริง ๆ ให้ความรู้สึกเหมือนอยู่คฤหาสน์กลางป่าทึบ อาบน้ำแต่งตัวเตรียมเข้านอนเรียบร้อย ทว่าท้องฟ้าใกล้เช้าวันนี้สวยจัง ออกมายืนชมจันทร์ที่ระเบียงสักหน่อยดีกว่า มโนว่าตัวเองเป็นเจ้าหญิงรอเจ้าชายมารับลงจากหอคอย ทอดสายตามองไกลสุดฟ้าที่มืดมิด เดี๋ยวกลางวันเดี๋ยวกลางคืนหมุนเวียนผันเปลี่ยนไปตามกาลเวลา ผู้คนเติบโตและตายจากไปเหลือไว้เพียงความทรงจำให้เราได้นึกถึง แต่แปลกที่จะกี่ปีต่อกี่ปีให้คนเกิดแก่เจ็บตายไปกี่ครั้งสิ่งที่ยังคงอยู่ก็คือ…ท้องฟ้า ท้องฟ้าที่ไม่เคยหายไปไหนไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
“เออ! ให้มันได้แบบนั้นสิ” เสียงดังมาจากด้านล่างตรงทางเดินที่มีบ่อน้ำพุประดับเป็นวงเวียน ฉันมองลงไปเห็
