ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะประตูหน้าห้องดังขึ้นหลังจากลุงทิวออกไปไม่ถึงสิบนาที จะเป็นใครไปได้นอกจากสามีในสมรสของฉัน ก่อนหน้านี้หนึ่งชั่วโมงเลขาหน้าห้องแจ้งมาว่าสามีของฉันมาหา ฉันจึงสั่งเลขาหน้าห้องว่าให้พาเขาไปรอห้องรับรองเพราะฉันมีแขกคนสำคัญ
สามีเด็กเดินเข้ามาในชุดนักศึกษาเมื่อเช้าเขาบอกจะออกไปเรียน แต่ไหงสภาพยับเยินกลับมา ไปขวางทางเดินใครอีกแน่ ๆ “มาทำไม ไม่เรียนเหรอ”
“ประโยคแรกต้องถามว่าหน้าไปโดนอะไรมา ใครทำร้าย เจ็บมากหรือเปล่า” ปรานต์เดินเข้าอย่างหัวเสีย
“ก็ไม่เห็นต้องถาม สภาพแบบนี้คงไปปากหมาใส่คนอื่นน่ะสิ”
“งั้นมั้ง แต่มันเสือกใส่โม่งแดงมารุมผมเป็นสิบคน มันไม่แน่จริง ถ้าคนจริงมันต้องไปต่อยกับผมที่สนามมวย ต้องกล้าวางเดิมพัน”
“เธอเป็นใคร ทำไมทุกคนต้องทำตามกฎที่เธอตั้ง”
“ผมก็เป็นผมสิ แม่งไม่แน่จริง พวกหมาหมู่”
“หมั่นไส้ก็แค่ต่อยตี จะไปเดิมพันให้เสียเงินทำไม”
“เออ ๆ ทำแผลให้ผมหน่อย” ปร
