ร่างเล็กถูกผลักจนกระเด็นไปชนกับผนังห้องเต็มแรง หญิงสาวนิ่วหน้าเจ็บปวด
“ไอ้คนป่าเถื่อน!”
“ถึงฉันจะป่าเถื่อน แต่ฉันก็ไม่เคยคิดใช้วิธีสกปรกจับผู้ชาย”
“ก็ฉันบอกแล้วไงว่าเปลี่ยนใจแล้ว จะพาพี่เพนน์กลับแล้วน่ะ นี่นายไม่เข้าใจเลยหรือไง ฟังภาษามนุษย์รู้เรื่องไหมเนี่ย”
“ไม่เข้าใจ เพราะผู้หญิงแพศยา ตอแหลเก่งแบบเธอมันเชื่อถือไม่ได้”
เพี้ยะ!
พิมรักตบหน้ามาริออสจนสะบัด ก่อนจะกัดฟันโต้ตอบออกไปทั้งน้ำตา
“อย่ามาดูถูกฉันนะ ไอ้ผู้ชายป่าเถื่อน”
“กล้าตบกันเชียวหรือ”
“ทำไมฉันจะต้องไม่กล้าด้วย ผู้ชายอย่างนายมันต้องถูกชกจนสลบเลยถึงจะสาสม”
โทสะของมาริออสพุ่งพล่านสูงจัด “งั้นก็คงพร้อมที่จะรับกรรมจากฉันแล้วสินะ”
“นาย... นายหมายความว่ายังไง นายจะทำอะไรน่ะ” คนตัวเล็กพยายามจะหาทางหนี แต่เขากักกันเอาไว้ทุกทิศทาง
“นี่... อย่าคิดจะทำอะไรบ้าๆ กับฉันเชียวนะ” หล่อนห้ามปากคอสั่น
มาริออสระบายยิ้มเลือดเย็น มือทั้งส
