ตอนอวสาน

“พวกคุณเชื่อฟังผมยังไง ก็ต้องเชื่อฟังเมียของผมอย่างนั้น” “คุณชายใหญ่...” หญิงสาวครางเรียกชื่อสามีอย่างซาบซึ้งใจ “ไม่เห็นต้องทำเพื่อแซนดี้ขนาดนี้เลยนี่คะ” หล่อนพูดทั้งน้ำตา เพเรอคลิสอมยิ้มมีความสุข “ฉันทำเพื่อตัวเองต่างหาก เพราะถ้าเมียมีความสุข ผัวอย่างฉันก็พลอยมีความสุขไปด้วย” “คุณชายใหญ่...” “ไม่ต้องร้องไห้ ฉันก็แค่ทำลงไปตามที่เห็นสมควรเท่านั้นแหละ” สองหนุ่มสาวกระซิบกระซาบให้ได้ยินเพียงแค่สองคน “ขอบคุณมากนะคะ แซนดี้จะตอบแทนบุญคุณของคุณชายใหญ่ทุกนาทีที่ทำได้เลยค่ะ” “ทุกวินาทีดีกว่า” คนตัวเล็กหน้าแดงบิดตัวเป็นเกลียวด้วยความขัดเขิน และซุกหน้าลงกับอกกว้างอบอุ่นของสามี เพเรอคลิสลูบศีรษะของภรรยาอย่างอ่อนโยน ก่อนจะเงยหน้าประกาศก้องอีกครั้ง “ในเมื่อแซนดี้คือภรรยาของผม ดังนั้นคุณแม่บ้านใหญ่ก็คือแม่ยายของผม พวกคุณจึงต้องเชื่อฟังคำสั่งของแม่ยายผมเช่นเดียวกับที่เชื่อฟังผมและแซนดี้” “รับท