Chapter 4 [ตัวประกัน]

Chapter 4 [ตัวประกัน] ปึ้ง!! เสียงประตูถูกเปิดออกพร้อมกับร่างของนลินญาที่ถูกเหวี่ยงเข้าไปในห้องซึ่งมีบิดานั่งรออยู่ ภาคภูมิเมื่อลูกสาวถูกเหวี่ยงเข้ามาจนล้มลงตรงหน้า ลมหายใจกระตุกไปชั่วครู่ เหงื่อกาฬเปียกชุ่มทั่วขมับ “กล้าดียังไงถึงเอาผู้หญิงสกปรกคนนี้มาเข้าพิธีศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลฉัน!” คชินทร์สั่งให้ลูกน้องล็อคประตูอย่างแน่นหนาเพราะกลัวจะมีเสียงหลุดออกไป ก่อนจะหันมาตวาดสองพ่อลูกที่นั่งกอดกันร่างสั่นอยู่ตรงหน้า “ตอบมา!!” “ผะ…ผมขอโทษครับ นานาหายไปก่อนงานแต่งเริ่ม ผมไม่รู้จะทำยังไงเลยให้ยัยน่านเข้าพิธีแทน” “แล้วทำไมถึงไม่ถามฉันก่อน” “ตะ…ตอนนั้นเวลามันกระชั้นชิดมากครับ ผมไม่อยากทำให้งานพัง” “ตอนนี้มันพังไปแล้ว!” คชินทร์ตวาดเสียงดังลั่นห้องทำเอานลินญาถึงกับน้ำไหลพรากด้วยความหวาดกลัวสุดขีด “นานาหาไปไหน” “ผะ…ผมไม่รู้จริงๆครับ ผมให้ทุกคนช่วยตามหาแล้ว แต่ก็ไม่มีใครเจอ” ภาคภูมิยกมือไหว้ เหงื่อเม็ดเย็นผุดขึ้นเต็มหน้าผาก พยายามหลบหน้าหลีกหนีปีศาจร้าย ส่วนนลินญาเอาแต่หลบอยู่ข้างหลังบิดา “แล้วสินสอดร้อยล้านของฉันอยู่ที่ไหน” “นานาเอาไปด้วยครับ” “ว่าไงนะ!” “นานาเอาสินสอดไปด้วย” “นี่พวกมึงรวมหัวกันหลอกกูใช่ไหม!!” “มะ…ไม่ใช่นะครับ ผมไม่มีส่วนรู้เห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย ไม่รู้ด้วยซ้ำว่านานาทำแบบนี้ไปทำไม” “ถ้างั้นชีวิตพวกแกสองคนก็คงไม่มีความหมาย” คชินทร์ก้าวเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าสองพ่อลูกก่อนจะก้มลงดึงร่างเล็กที่หลบอยู่ข้างหลังออกไป “กรี๊ดดด!! พ่อจ๋า ช่วยน่านด้วย!” “คะ…คุณคชินทร์ครับ ได้โปรดอย่าทำอะไรยัยน่านเลยนะครับ มันไม่มีส่วนรู้เห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้เลยด้วยซ้ำ” “ผู้หญิงที่กล้าสวมรอยเป็นเจ้าสาวของฉัน ไม่จำเป็นที่ฉันต้องเก็บมันไว้” คชินทร์เหวี่ยงหญิงสาวลงบนพื้นอีกรอบ แรงเหวี่ยงส่งผลให้ร่างเล็กกระแทกพื้นอย่างแรงจนเกิดอาการเจ็บแปล๊บที่บริเวณศีรษะ “ฮื้อๆๆ พ่อจ๋า~ ช่วยน่านด้วย...นะ...น่านกลัว” ร่างสูงไม่ได้แยแสต่อเสียงร่ำไห้สะอึกสะอื้นด้วยความหวาดกลัว เขาล้วงปืนออกมาจากสีข้างแล้วเล็งไปที่ร่างของเจ้าสาวลวงโลก ผู้หญิงคนนี้ช่างน่ารังเกียจยิ่งนัก กล้าดียังไงถึงเอาตัวเองมายืนเคียงข้างเขา! “ยะ…อย่าทำอะไรลูกสาวผมเลยนะครับ ถือว่าผมขอ ยัยน่านมันยังเด็กอยู่เลย” ภาคภูมิคลานเข้าไปกอดขาของคชินทร์ ร้องขอให้เขายอมไว้ชีวิตลูกสาว “ผมเป็นคนบังคับมันเอง ความจริงมันไม่ได้อยากทำแบบนี้เลยด้วยซ้ำ ได้โปรดไว้ชีวิตมันเถอะนะครับ” คชินทร์ปลายตามองภาคภูมิที่กำลังก้มกราบแทบเท้าจนต้องรีบชักเท้าออก เขาพ่นลมหายใจพรืดอย่างหมดความอดทนก่อนจะตวัดตาดุจัดไปที่ร่างเล็กที่กำลังส่งเสียงสะอื้น ร่ำไห้กอดตัวเองอย่างสั่นเทิ้มเหมือนคนสิ้นหวัง เขาค่อยๆลดปลายกระบอกปืนลง “ฉันจะไว้ใช้ชีวิตพวกแกก็ได้ แต่พวกแกต้องตอบฉันมาว่านานาหายไปไหน” “ผมไม่รู้จริงๆครับ ไม่รู้ว่านานาทำแบบนี้ไปเพื่ออะไรทั้งๆที่คุณกับนานารักกันขนาดนี้” “งั้นก็แสดงว่านานามีชู้ ถึงได้หอบเอาสินสอดไปด้วย” “ลูกสาวของผมไม่มีทางทำแบบนั้นแน่นอน นานารักคุณจะตาย แม้กระทั่งชีวิตเธอก็ให้ได้” “แล้วมันมีเหตุผลอะไรที่นานาต้องหนีงานแต่ง” สันกรามหนาขบแน่นจนเป็นสัน ความรู้สึกขุ่นเขืองอัดแน่นอยู่เต็มอก กีรณาทำแบบนี้กับเขาได้ยังไง เมื่อวานยังอยู่ด้วยกันอยู่เลย หรือว่ากีรณาแอบมีชู้! “สาบานได้เลยว่าลูกสาวของผมไม่ใช่คนแบบนั้น นานาแอบชอบคุณมาตั้งนาน ไม่มีทางที่นานาจะทิ้งคุณไปแบบนี้หรอก ผมว่ามันต้องมีเรื่องไม่ชอบมาพากลแน่ๆ” “แล้วถ้าเกิดนานาแอบหนีไปกับชายชู้ล่ะ พวกแกจะชดใช้ยังไง” “คุณคชินทร์คบกับนานามาตั้ง 7 ปี คุณก็น่าจะรู้ดีว่าลูกสาวผมเป็นคนยังไง ไม่มีทางที่นานาจะแอบมีคนอื่น เพราะถ้ามีจริงๆคุณก็ต้องรู้สิ คุณกับนานาอยู่ด้วยกันที่อังกฤษไม่ใช่หรอ” คชินทร์ไม่ตอบแต่มองอย่างใช้สมาธิ มันก็จริงอย่างที่ภาคภูมิว่า ตลอดระยะเวลาที่คบกัน เขาไม่เคยเห็นกีรณาแอบคุยกับผู้ชายคนไหนเลยและเธอเองก็คงไม่กล้าทำแบบนั้นกับเขา เพราะถ้าเกิดทำขึ้นมาจริงๆ ผลลัพธ์ไม่ดีแน่นอน แล้วเธอหายไปไหน ทำไมถึงเอาสินสอดไปด้วย จะไม่เชื่อลมปากใครทั้งนั้นจนกว่าจะเจอกีรณา “นายครับ! ผมตามไปดูกล้องวงจรปิดที่หลังโรงแรม มีรถตู้สีดำขับมารับคุณกีรณาออกไปครับ” ลูกน้องที่คชินทร์ใช้ให้ไปเช็คดูกล้องวงจรปิด รีบเดินเข้ามารายงาน “ว่าไงนะ!” “เธอขึ้นไปบนรถตู้สีดำแล้วก็ขับออกไปครับ” “รู้หรือเปล่าว่ารถคันนั้นเป็นรถของใคร” “ไม่รู้เลยครับ รถคันนั้นไม่ได้ติดแผ่นป้ายทะเบียน” สมองของเขากำลังรันข้อมูลเหมือนคอมพิวเตอร์ ทำไมกีรณาถึงไปกับรถตู้คันนั้นทั้งๆที่กำลังจะแต่งงาน ใครกันที่มารับเธอไป “ตามสืบให้ทีว่ารถคันนั้นเป็นของใคร แล้วรีบพากีรณากลับมาซะ” สีหน้าของเขาเคร่งเครียดแสดงถึงความคิดอันยุ่งเหยิง ไม่มีทางเป็นเพื่อนของกีรณาแน่ๆเพราะเพื่อนๆของเธออยู่ในงานหมด เขาต้องรู้ให้ได้ว่ารถตู้คันนั้นเป็นของใคร บางทีคนที่ให้คำตอบนี้ได้คงมีแต่กีรณาเท่านั้น มีใครบางคนบังคับให้เธอขึ้นไปบนรถคันนั้น เพราะคนอย่างกีรณาไม่มีทางไปในที่ที่อันตรายแน่นอน งั้นก็แสดงว่าคนที่อยู่ในรถต้องสนิทสนมกับเธอพอสมควร ตอนนี้เขายังไม่ตัดประเด็นไหนออกไปทั้งเรื่องชู้สาว เรื่องลักพาตัว รวมไปถึงเรื่องที่พวกมันรวมหัวกันเพื่อหลอกเขา “ฉันจะจับพวกแกสองคนไว้จนกว่าจะเจอตัวนานา” คชินทร์หันไปสั่งลูกน้องร่างใหญ่ที่ยืนอยู่ข้างหลัง “เอามันไปขัง ส่วนเธอ…มากับฉัน!” “ได้โปรดเถอะคุณคชินทร์ อย่าทำแบบนี้กับผมเลยนะ ถือซะว่าเห็นแกพ่อตาเถอะครับ” “พ่อตาหรอ เหอะ! ที่แกกล้าเอาลูกสาวหน้าโง่ของแกมาเข้าพิธีแต่งงานกับฉัน ฉันไม่ฆ่าแกทิ้งก็บุญหัวเท่าไหร่แล้ว ไว้เจอตัวนานาเมื่อไหร่ พวกแกสองคนถึงจะเป็นอิสระ” ลูกน้องร่างยักษ์สองคนเข้าไปล็อคตัวของภาคภูมิแล้วพาไปขังในห้องใต้ดิน ส่วนนลินญาถูกลูกน้องอีกสองคนคุมตัวไปที่ห้องหอ ------ —————