ตอนที่ 30 หันมองจนคอเอียง

1133 คำ

ตอนที่ 30 หันมองจนคอเอียง นี่มันไม่ใช้การง้อ แต่มันคือการลักพาตัว! สมัยก่อนมีตำนานของชาวจีน ฟังว่าหากฮ่องเต้อยากหลับนอนกับสนมนางใด ก็จะใช้ขันทีไปจับตัวหญิงผู้นั้นมัดใส่ผ้าห่มส่งตัวมาขึ้นเตียง เช่นเดียวกับหน้าคาเฟ่ยามนี้ หลังจากเปิดกิจการเดือนเศษ เพลินตาจึงเป็นที่รู้จักของชาวบ้านและร้านค้าที่อยู่ข้างเคียง แล้วหน้าคาเฟ่ตอนนี้มีอะไร? ใครจะคาดคิด กลางวันแสกๆ จะมีคนใจกล้าลักพาตัวสาวงาม เนื่องจากเพลินตามีรูปโฉมโดดเด่น เธอเปิดร้านอยู่ที่นี่ได้ไม่นานก็มีหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่มาตามจีบ ดังนั้นพอมีคนเห็นเพลินตาถูกผู้ชายสองคนจับตัวห่อใส่ผ้าห่มแบกหัวท้ายขึ้นบ่า พวกเขาก็รีบยกโทรศัพท์มือถือ ถ่ายรูปและแจ้งตำรวจในทันที ในสภาพราวกับแหนมป้าตุ้ม เพลินตาพยายามส่งเสียงร้องเรียกให้คนช่วย แต่เพราะปากเธอถูกผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่งของเอกภพอุดไว้ จึงมีแต่เสียงอู้อี้ดังออกมา “…” นี่เป็นรถเอสยูวีสีดำคันใหญ่ เพลินตาถูกจ

เริ่มอ่านเรื่องราวที่ยอดเยี่ยมได้ที่นี่

ดาวโหลดโดยการสแกนรหัส QR เพื่ออ่านเรื่องราวมากมายฟรี และหนังสือที่ได้รับการอัปเดตทุกวัน

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม