พาเข้าบ้าน

ศรันย์พาชัชชุอรและลูกหมีแวะไปที่บ้านเขาก่อนในวันรุ่งขึ้น “สวัสดีค่ะคุณแม่” หญิงสาวพนมมือไหว้มารดาของเขา คุณดารัณมองเธอและลูกหมีอย่างเอ็นดู “ไหว้พระเถอะลูก แม่บอกให้บอลพาหนูมาหาแม่ตั้งนานแล้วไม่ยอมพามา” ท่านยิ้มแย้ม “ลูกหมีมาหาย่าไหมครับ ย่าอุ้มที” ท่านขออุ้มลูกหมี ศรันย์ส่งเด็กชายให้คนเป็นย่าอุ้ม “ลูกหมีจ้ำม่ำ หนักหน่อยนะครับแม่” เขาบอก “แม่อุ้มลูกมาจนห้าขวบเลยมั้งบอล” มารดาค้อน ชัชชุอรมองศรันย์และมารดาของเขาคุยกัน เธอหัวเราะอย่างคิดไม่ถึงว่าเขาจะสนิทกับแม่มาก มิน่าเขาถึงเป็นคนอ่อนโยน “ให้ลูกอยู่กับแม่ ชุไปช่วยพี่เก็บเสื้อผ้าไหม” ศรันย์ชวนหญิงสาวขึ้นห้องดื้อๆ เธออึกอักเกรงใจคุณดารัณ “ไปเถอะแม่จะดูแลลูกหมีให้เอง วันหลังพาลูกหมีมาค้างกับแม่บ้างก็ดีนะ ย่าจะช่วยเลี้ยงหลานเองลูก” ท่านพูดอย่างเข้าใจชัชชุอร เธอยังไม่ได้แต่งงานกับศรันย์อย่างเป็นเรื่องเป็นราว จะขึ้นห้องนอนผู้ชายก็คงกระไร