2 ปีผ่านไป
"ชีวาจ๋า" ร่างสูงเดินเข้ามาสวมกอดคนรักแล้วหอมแก้มนุ่มนิ่มซ้ายขวา ที่กำลังนั่งแกะปูให้พ่อแม่ของเขา เมื่อวันนี้บุคคลทั้งสองอยากกินอาหารซีฟู๊ดด้วยความขะมักเขม้น ด้วยความใส่ใจ อย่างที่เธอมักทำเป็นประจำตั้งแต่ก้าวเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ในฐานะลูกสะใภ้ ถึงแม้ว่าทั้งคู่จะยังไม่ได้แต่งงานกันอย่างถูกต้องก็ตาม
"เสียงหวานมาแบบนี้ไม่ค่อยน่าไว้ใจ พี่โฬมจะเอาอะไร" ชีวาแสร้งว่าชายคนรักอย่างไม่จริงจังนัก
"ไม่ได้จะเอาอะไรสักหน่อย" โฬมขโมยจูบชีวาไปอีกหนึ่งที แล้วแย่งค้อนมาจัดการปูเสียเองอย่างชำนาญ ตั้งแต่มีเธอเขามักจะหยิบจับช่วยเธอทำอะไรต่อมิอะไร จากที่ไม่เคยทำมาก่อน จนบัดนี้เขาสามารถทำได้อย่างชำนาญ ยิ่งสร้างความพอใจแก่ธนกรกับนนทวรรณเป็นอย่างยิ่งที่ลูกชายเพียงคนเดียวเปลี่ยนไปในทางที่ดีจากหน้ามือเป็นหลังมือ จากผู้ชายรักสนุก เที่ยวเตร่ไปวันๆ ตอนนี้เปลี่ยนเป็นผู้ชายที่มีความรับผิดชอบสูง ไม่ยุ่งเกี
