“ก็ได้ ฉันจะใส่ ยังไงก็ขอบคุณมากนะ แต่ฉันไม่มีของอะไรให้นายเลย”
นอกจากวันนี้เขาจะสอบเสร็จ ยังเป็นวันที่เขาเรียนจบอย่างเป็นทางการเมื่อโปรเจคที่ส่งอาจารย์ผ่านฉลุย รอลุ้นอย่างเดียวว่าหนึ่งเทอมที่เอาแต่นัวเนียเธอจนแทบไม่มีสมาธิอ่านหนังสือ เขาจะทำคะแนนได้ถึงเกียรตินิยมตามที่เคยหวังไว้หรือเปล่า
“เธอมีอยู่แล้ว ของที่จะให้ฉัน”
“อะไร ฉันไม่ได้ซื้ออะไรมาเลยนะ”
“ก็เธอไง”
น้ำเสียงทุ้มต่ำแผ่วเบากับสายตาร้อนแรงทำเอาใบหน้าสาวร้อนวูบวาบ
“น่ะ นายไม่เบื่อหรือไง นอนกับฉันมาตั้งหลายเดือนแล้ว”
“ก็ไม่เห็นเบื่อนี่ แต่คืนนี้เธอจะเป็นของขวัญวันเรียนจบของฉันได้ เธอต้องใส่ชุดสีดำในตู้นะ ได้ไหม”
น้ำเสียงประโยคสุดท้ายเบาแสนเบาและดวงตาสุดเว้าวอนทำเอาหัวใจเธอเต้นรัว เขาไม่จำเป็นต้องอ้อนวอนเธอแบบนี้ เพียงแค่เขาสั่ง ไม่ว่าจะต้องการอะไร ลูกจ้างอย่างเธอก็ต้องทำตามอยู่แล้ว
“ได้สิ ชุดดำตัวไหนล่ะ”
เธอไม่ได้มองเสื้อผ้
