ใครมันตาถั่ว

หลังจากทานอาหารเสร็จ ภูวรินทร์ขับรถพาอิงดาวกลับบ้าน กว่าจะถึงก็เป็นเวลาเย็นย่ำแล้ว " พรุ่งนี้มีส่งขนมใช่มั้ย เดี๋ยวพี่มารับ " " ไม่เป็นไรค่ะ อิงเรียกแกร๊ปก็ได้ " " ไม่เป็นไร แค่นี้เอง พี่ไปนะ " ภูวรินทร์ขับรถออกไปทันที เพราะไม่อยากให้หญิงสาวปฏิเสธ อิงดาวพยายามจะเรียกแต่ไม่ทัน " กลับมาแล้วค่ะแม่ " " อ้าวอิง ทำไมแม่ไม่ได้ยินเสียงรถเลย " " รถยางแบนค่ะแม่ โชคดีที่เจอพี่ภู พี่ภูพาไปส่งขนมแล้วก็มาส่งบ้านนี่แหละค่ะ " " พี่ภู ? ภูวรินทร์น่ะเหรอ ? ใช่ลูกชายคนเล็กของคุณวารุณีมั้ย " " ใช่ค่ะแม่ " " ทำไมไม่ชวนเค้าเข้ามาทานน้ำในบ้านก่อนล่ะลูก " อิงลืม " อิงดาวยิ้มแหย " เดี๋ยวเถอะ สงสัยแม่ต้องเพิ่มออเดอร์พิเศษให้คุณวารุณีแล้ว " " อิงว่าจะคุยกับแม่เรื่องนี้พอดี อิงได้ข่าวว่าบ้านคุณป้าวาเป็นหนี้ น่าสงสารนะคะ แฟนเก่าพี่ภูคงบอกเลิกพี่ภูเพราะเรื่องนี้แน่เลย " " จริงเหรอลูก " อิงดาวพยักหน้า สีหน้ามีความเห็นอกเห็นใจภูวรินทร์จริงๆ " อืม งั้นแม่แถมขนมให้เค้าไปด้วยดีมั้ย เพราะถ้าบอกลดราคาเค้าคงไม่ยอมแน่ๆ อิงว่าไง " " แม่ว่าไงอิงก็ว่าตามนั้นแหละค่ะ " " แล้วพรุ่งนี้เราไปส่งขนมยังไง " " พี่ภูบอกจะมารับ " " มารับเหรอ ? " คุณโอบเดือนมีสีหน้าแปลกใจเอามากๆ อิงดาวพยักหน้า " อิงบอกว่าจะเรียกแกร๊ป แต่เค้ายืนยันว่าจะมารับ ไม่ทันพูดอะไรเค้าก็ขับรถออกไปเลย อิงไปพักก่อนะคะ ร้อนจัง " อิงดาวเดินขึ้นห้องไป ผู้เป็นแม่มองตามพลางครุ่นคิด ทางด้านภูวรินทร์กลับมาถึงบ้านก็โทรหาลูกน้อง " ดาบรถอยู่ไหนแล้ว " ( ให้รถยกมาไว้ที่อู่แล้วครับผู้หมวด ) " อืม จัดการให้ด้วยนะ บอกช่างไม่ต้องรีบ " ( ครับผม ) ภูวรินทร์ยิ้มเย็น นัยน์ตาพราว จากนั้นเดินเข้าบ้าน " ไปไนมาจ๊ะกลับมาเอาป่านนี้ " " ผมก็ไปตามประสาหนุ่มโสดสิครับ " " คงไม่ได้ไปติดสาวที่ไหนนะ " ภูวรินทร์ยักไหล่ " หาดีดีหน่อยนะผู้หญิงน่ะ แบบยัยนั่นอย่าได้เหยียบเข้าบ้านเลยนะ แม่จะเอาน้ำร้อนสาดไล่ " ภูวรินทร์กอดผู้เป็นแม่ หัวเราะ " คร้าบ โหดจัง " " แน่ล่ะสิ " ............... ด้านไข่หวานที่ออกไปกับเชฟนั่งรถกลับบ้านมาโดยมีเชฟเป็นคนขับ " พี่เชฟมีแฟนมั้ยคะ " " ไม่มีครับ " " มีคนที่ชอบมั้ยคะ " " มี " ไข่หวานหันไปมองแล้วยิ้ม " ใครเหรอคะ บอกหวานได้มั้ย " " ไม่ได้ เพราะเค้าไม่ได้ชอบพี่ " " ทำไมตาถั่วแบบนี้ล่ะ พี่เชฟออกจะหล่อขนาดนี้ หน้าที่การงานก็ดี ผู้หญิงคนไหนมองข้ามนี่โง่มากๆเลยนะคะ " เชฟนิ่ง ไม่พูด ไม่ตอบอะไร " พี่เชฟไม่ต้องเสียใจนะ หวานช่วยหาแฟนให้เอามั้ย อย่างเพื่อนหวานที่ชื่ออิงดาวนั่น พี่เชฟว่าอิงน่ารักมั้ย " " ก็น่ารักดี " " งั้นหวานติดต่ออิงให้มั้ย " " ไม่เอา " " อ้าว ไหนบอกน่ารัก " " น่ารักก็ไม่ได้มายความว่าพี่จะรักนี่ครับ " ไข่หวานจึงหยุดคิด ' มันก็จริงนะ ' เชฟมาส่งไข่หวานที่บ้านในช่วงเย็น บ้านของทั้งสองคนก็อยู่ติดกัน และเพราะบ้านอยู่ติดกันนี่แหละ จึงไม่แปลกใจที่ทั้งสองจะค่อนข้างสนิทกันมาก " ขอบคุณนะคะพี่เชฟ วันนี้ไปทานข้าวที่บ้านหวานมั้ยคะ " " ไม่ดีกว่าครับ เดี๋ยวพี่ต้องออกแบบโครงงานต่อ " " แต่หวานเหงาอ่ะ พ่อกับแม่ไปต่างประเทศ กว่าจะกลับ " " งั้นเดี๋ยวพี่มาทานเป็นเพื่อนก็ได้ แต่ขอกลับไปอาบน้ำก่อน " ไข่หวานยิ้มร่า ออกอาการดีใจสุดๆ " เย้! ขอบคุณนะคะ เดี๋ยวหวานทำกับข้าวรอนะ " เชฟยิ้มอย่างเอ็นดู ก่อนจะขับรถเข้าไปในบ้าน และหายไปเกือบชั่วโมงจึงออกมา แล้วเดินไปที่บ้านไข่หวาน มื้อนี้ไข่หวานทำกับข้าวเอง โดยปกติเธอมักทำอาหารกินเองอยู่แล้ว เพราะพ่อกับแม่ต้องไปต่างประเทศบ่อยๆ แต่ไหนแต่ไรมา พ่อกับแม่มักฝากให้พี่เชฟดูแลไข่หวานเวลาที่พวกท่านต้องไปต่างประเทศ ซึ่งเชฟก็ทำหน้าที่นี้ได้อย่างดีมาตลอด " พี่เชฟลองทานอันนี้ค่ะ หวานป้อน " เชฟจึงอ้าปากรับ " อร่อยมั้ยคะ " " อร่อยครับ " การป้อนอาหารกันถือเป็นเรื่องปกติของทั้งคู่ เพราะสนิทกันมาก เชฟแอบมองไข่หวานอย่างเอ็นดูอยู่เงียบๆ " พี่เชฟ จีบผู้ชายนี่ทำยังไงเหรอคะ " ทำเอาเชฟชะงัก ไข่หวานลอบมองปฏิกิริยาของเขา " หวานจะจีบใคร ? " ไข่หวานมีท่าทีเขินอายเล็กน้อย " หวานอยากจีบพี่ภูอ่ะ อยากมีแฟนเป็นคนในเครื่องแบบ คงจะเท่ห์มากเลย พี่เชฟช่วยหวานหน่อยนะนะนะ " เชฟนิ่ง ภายในใจกำลังเจ็บ แต่เขาไม่เคยพูด ไม่เคยแสดงออก ยังคงทำเหมือนเป็นเพื่อน เป็นพี่ที่ดีของไข่หวานเสมอมา " อันนี้พี่ก็ไม่รู้หรอก ผู้ชายแต่ละคนชอบผู้หญิงไม่เหมือนกัน " " แล้วพี่เชฟว่า อย่างหวานเนี่ย พี่ภูจะชอบมั้ย " ไข่หวานจ้องมองเชฟถามตาแป๋วจนเชฟอึดอัด " ก็ คงจะชอบมั้งครับ " " แล้วหวานควรทำตัวยังไง แต่งตัวแบบไหน " " หวานครับ รักที่ใช่จะทำให้เราเป็นตัวเองโดยไม่ต้องพยายาม ถ้าพยายามให้เค้ารักจนต้องสูญเสียความเป็นตัวเรา หวานจะมีความสุขเหรอ คิดดูดีดีนะ " ไข่หวานนิ่งคิด " จริงด้วยนะคะ ต่อให้พยายามมากแค่ไหน ถ้าเค้าไม่รักก็เหนื่อยเปล่า งั้นหวานจะเป็นตัวของตัวเอง " ไข่หวานยิ้มร่า ทานข้าวอย่างอารณ์ดี โดยไม่รู้ว่าภายในใจของเชฟมันกำลังปวดหนึบ หลังทานอาหารเสร็จ เชฟกลับมาที่บ้านเปิดลิ้นชัก ดึงซองสีขาวออกมา และหยิบกระดาษที่อยู่ในซองออกมาดู มันคือเอกสารที่ส่งมาให้เขากรอก โควต้าการไปขึ้นตำแหน่งงานที่ฝรั่งเศส นั่นหมายถึงเขาได้โควต้าเลื่อนตำแหน่ง แต่เขาต้องไปประจำอยู่ที่ฝรั่งเศษ ถ้าเขาไป เขาจะไม่ได้เจอไข่หวานอีก เชฟนั่งครุ่นคิด หลายปีมานี้ เขาแอบรักรุ่นน้องสาว ความใกล้ชิดสนิทสนมทำให้เขามองเห็นความน่ารักของไข่หวาน ไม่ปฏิเสธว่าไข่หวานคือผู้หญิงในสเปค ยิ่งรู้จัก ยิ่งรู้สึกว่าเธอคือคนที่ใช่ แต่ไข่หวานไม่เคยรู้สึกกับเขามากไปกว่าพี่ชายคนหนึ่ง เชฟได้ซองรับตำแหน่งมา แต่เขายังไม่ตอบตกลง ซึ่งทางนั้นก็ไม่ได้เร่งรัดเขา ถ้าพร้อมจะไปเมื่อไหร่ก็สามารถติดต่อไปได้ตลอดเวลา แต่เขาอยากใช้เวลานี้อยู่กับไข่หวานก่อน เขาอยากให้ไข่หวานได้เจอคนที่ดีพอมาดูแล แม้คนๆนั้นจะไม่ใช่เขาก็ตาม เสียโทรศัพท์ดังขึ้น เป็นสายจากพ่อเขาที่อยู่ที่ฝรั่งเศส " ครับพ่อ " " ได้รับเอกสารรึยังละ ทางนี้เค้าอยากได้ลูกมาร่วมงานกับเค้าที่นี่ " " ผมยังไม่ได้คิดเลยครับคุณพ่อ " " เอาเถอะ พ่อก็ไม่ได้บังคับ แต่ถ้าตัดสินใจได้แล้วก็โทรมาล่ะ พ่อจะได้บอกทางนี้ให้ " " ครับคุณพ่อ " เขาขอเวลาก่อน ขอเวลาอยู่กับคนที่เขาแอบรักก่อน จนกว่าน้องจะได้เจอคนที่ดูแลเธอได้ เมื่อนั้น เขาจะได้จากอย่างสบายใจ โดยไม่ต้องห่วงว่าจะไม่มีใครดูแล