12.00 น. (ณ. มหาวิทยาลัย)
“แปลกๆ....” ไอ้นัท ที่พออาจารย์ออกจากห้องไปก็เดินดุ่มๆ วนรอบโต๊ะของฉัน ใบหน้ามองฉันด้วยความสงสัย
“เป็นอะไรของ แกไอ้นัท ทำไมเอาแต่จ้องฉันแบบนั้น” ฉันเหลือบมองด้วยสายตาดุไปที่มัน
“แจน แกเปลี่ยนไปนะ”
“เหอะ....ไอ้นัทแกทำให้ฉันงง” ฉันส่ายหัวไปมาก่อนจะหันไปสนใจเก็บสมุดลงกระเป๋า
“แปลกยังไงเหรอนัท พลอยไม่เห็นเข้าใจที่นัทพูด” พลอยที่นั่งข้างกันเอ่ย
“พลอย แกไม่เห็นเหรอวันนี้แจนมันใส่กระโปรงพลีทยาว” ไอ้นัทเอ่ย พลางดึงเก้าอี้มานั่งหันหน้าเข้าหาฉัน
“ใส่กระโปรงพลีทยาว ละ..แล้วมันแปลกตรงไหนเหรอ” พลอยทำหน้าสงสัย ฉันเองก็สงสัยทำไมการที่ฉันใส่กระโปรงพลีทยาว มันถึงเป็นเรื่องแปลกไปได้ใครๆ ก็ใส่กันไม่ใช่เหรอ
“ไอ้นัท..กระโปรงพลีทยาวคนในม.เขาใส่กันให้เบือ”
“คนอื่นใส่อ่ะไม่แปลก แต่แกใส่แล้วแปลก”
“ฉันไม่เข้าใจความคิดแกว่ะ ทำไมวะ”
“ก็สามปีที่ผ่านมา แกไม่เคยใส่นอกจากตอนรับน้องปีห
