“พรก็อยากช่วยพี่บี๋นะ แต่พรทำอย่างนั้นไม่ได้จริงๆ”
พอถูกอ้อนวอนมากๆ เข้าสาวน้อยก็เอ่ยตาแดงๆ ด้วยความลำบากใจเหลือแสน อยากช่วยก็อยากช่วย แต่ก็ทรยศคนที่เคยมีบุญคุณท่วมหัวไม่ได้เช่นเดียวกัน
“ฮื่อ…พี่เข้าใจ”
คนอยากหนีไปจากขุมนรกแห่งนี้พยักหน้าอย่างสิ้นหวัง ถอนหายใจออกมายืดยาว ต้องยอมรับในการตัดสินใจของอีกฝ่าย การบีบบังคับให้ใครสักคนทำบางอย่างโดยไม่เต็มใจย่อมไม่ใช่เรื่องดี
“พรขอโทษจริงๆ อย่าโกรธพรนะ”
เห็นสาวน้อยทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ เธอก็ส่ายหน้าบอกว่าไม่โกรธ จากนั้นก็จูงมืออีกฝ่ายเดินออกไปข้างนอก ดีที่ห้อยไม่ทันเห็นว่าทั้งคู่หายเข้าไปในห้องนอนเมื่อครู่
นพเก้าติดต่อยากกว่าที่คิด จักรพรรดิเพียรโทรไปทุกวัน เกือบอาทิตย์อีกฝ่ายก็ยังไม่รับสาย ประการแรกคงเพราะเป็นเบอร์แปลก ส่วนประการหลังไอ้หนุ่มสกินเฮดสุดติสท์อาจกำลังหมกมุ่นอยู่กับการเล่นเกมอย่างหนัก จนไม่รับสายใครหน้าไหนทั้งสิ้น ถ้าไม
