“ถามหน่อยเถอะ หน้าคุณไม่มียางอายบ้างหรือไงคุณจักรพรรดิ”
บูรณิมาเอ่ยอย่างระอาสุดฤทธิ์
“หนังหน้าก็แค่ของนอกกาย”
เฮ้ออออ…เธอไม่น่าถามเลยจริงๆ
“ถ้ามัวแต่อาย จะได้เข้าไปในกายเมียเหรอคะ”
ยังมีหน้ามาสำบัดสำนวนอีก
โอ๊ย! เธอกับเขามาถึงจุดนี้ได้ยังไง ให้ตายสิ!
“เมียจ๋า…”
เสียงเรียกขานที่หวานหยดกว่าทุกคราทำให้บูรณิมาถึงกับไปไม่เป็น
“…”
“บี๋ขา…”
อึ๋ยยยย…จั๊กจี้หูชะมัด ขนลุกไปหมดแล้วเนี่ย
“ถ้าบี๋ไม่ให้ผัวไปหา งั้นเรามาเล่นเซ็กส์โฟนกันได้ไหมคะ…นะคะคนดีขา”
ท้ายประโยคพ่อคนหื่นทะลุโลกจงใจชักชวนเสียงห้าวปนกระเส่าจนเธอใจสั่น
“ถ้าอยากมาก ก็ไปช่วยตัวเองในห้องน้ำโน่น”
เสียงหวานไล่ส่งๆ เหมือนตัดรำคาญ แต่ที่จริงโคตรจะกระดากอาย
“ช่วยตัวเองต่อหน้าบี๋ได้ไหมคะ”
“!!!”
ริมฝีปากงามได้แต่อ้าๆ หุบๆ เพราะไม่รู้จะสรรหาคำด่าทอไหนมากระแทกใส่หน้าสามีจอมหื่น นี่เขาไปอดอยากมาจา
