จักรพรรดิอุ้มบูรณิมาขึ้นรถไปยังท่าเรือ ตามด้วยพาขึ้นสปีดโบ๊ท โดยมีสินกับชายชาญนั่งมาในเรือลำเดียวกัน ส่วนบอดี้การ์ดมือดีอีกสิบคนขึ้นสปีดโบ๊ทอีกลำตามหลังมา ที่ต้องให้คนตามคุ้มกันมากกว่าปกติ เพราะเขากลัวว่าพวกหมาลอบกัดที่ถนัดซุกตัวอยู่ในมุมมืดจะออกมาเล่นงานในเวลาที่บูรณิมาอยู่ด้วย เขาห่วงว่าจะดูแลเธอได้ไม่ดีพอ ต่อให้จะมั่นใจว่าฝีมือของตัวเองไม่เป็นสองรองใคร แต่หากในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานถ้ามีเธออยู่ด้วยเขาคงห่วงหน้าพะวงหลัง บางทีความห่วงใยที่มันมากมายจนล้นอกก็ทำให้สติแตกจนไม่มีสมาธิได้เช่นกัน
จักรพรรดิสังเกตเห็นความผิดปกติของบูรณิมาหลายอย่าง ทั้งนอนมากขึ้น กินเก่งกว่าเดิม หลับง่ายเหมือนเพลียจัดตลอดเวลา อารมณ์อ่อนไหวและแปรปรวนง่าย กระทั่งสปีดโบ๊ทเริ่มออกตัวทะยานตัดคลื่นน้ำที่ค่อนข้างรุนแรง เรือโคลงเคลงไปตามกระแสคลื่นสูงต่ำ ร่างผุดผาดนุ่มนิ่มถึงได้คลี่เปลือกตาขึ้นอย่างเกียจคร้า
