ฆาตกรโรคจิตวางสายพร้อมทิ้งท้ายด้วยเสียงหัวเราะบาดใจไปนานแล้ว แต่จักรพรรดิยังคงนั่งทึมทื่อกุมขมับอยู่ที่เดิม ความจริงที่ได้รับรู้สร้างความสะเทือนใจอย่างหาที่เปรียบไม่ได้
“โธ่…บี๋จ๋า คนดีของผัว ช่างน่าสงสารยิ่งนัก น่าเวทนาเหลือเกินที่รัก” เสียงสะท้านเปล่งออกมาจากปากสั่นระริก เจ้าตัวคร่ำครวญทั้งน้ำตา โดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังร้องไห้
Rrrrrrrr…
สงบสติอารมณ์ได้ไม่นาน โทรศัพท์ของจักรพรรดิก็มีสายเรียกเข้าอีกหน เหลือบตามองหน้าจอโทรศัพท์ เมื่อเห็นว่าพงษ์สวัสดิ์โทรมาก็รีบกดรับสาย
“ว่าไงมึง”
“รู้ตัวฆาตกรแล้ว”
“นังนลินนิภา ซึ่งก็คือคนเดียวกันกับมิสะแห่งเดธโน้ต”
“เฮ้ย! มึงรู้ได้ไง ว่านลินนิภาคือคนเดียวกันกับมิสะแห่งเดธโน้ต”
“นังเด็กนรกนั่นเพิ่งโทรมาเล่าเรื่องเลวระยำทั้งหมดที่มันทำให้กูฟัง” เสียงที่เปล่งออกมาจากปากหยักเต็มไปด้วยความคั่งแค้น ขณะมือข้างที่ว่างรวบเป็นหมัด
“จริ
